Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50
DWI

Berichten met label ‘DWI’

wat_nu_2Ja wat nu? Ik kreeg een gesprek bij het loopbaanbureau waar ik te horen kreeg dat de manager van het Loopbaanbureau mijn zaak ter hand zou nemen. Ik was bereid tot veel. Ik had mijn baan teruggegeven en verwachtte dat ik weinig te kiezen zou hebben.

Intussen werd ik in een glimmende taxi de stad rond gereden naar mijn afspraken. Als gevolg van een ongelukje tijdens het skaten met mijn kleinzoon, had ik mijn kniebanden verrekt. Ik moest een aantal weken rust nemen en liep met krukken. E.N. had een taxidienst geregeld die mij naar al mijn afspraken reed. Zo werd ik in stijl naar mijn sollicitaties gereden. Ik solliciteerde onder andere naar een baan als beleidsadviseur re-integratie bij het Stadsdeel Bos en Lommer. Na het kennismakingsgesprek kreeg ik vrij snel te horen dat ik was aangenomen.

Tijdens het gesprek bij het loopbaanbureau waarin ik vertelde dat ik een baan gevonden had, werd tot mijn verbazing gezegd: “wacht daar nog even mee, ik heb binnenkort iets voor je.” Er werd niet bijgezegd wat dat was, maar ik besloot om toch maar te wachten. In dit gesprek werd de keuze geboden om als het aanbod niet beviel, aan de slag te gaan als teammanager van een uitkeringsteam.

Ik was, en ben, verknocht aan de sociale dienst, DWI, IWP of hoe ze onze tak van sport maar noemen. Weggaan zou voelen als straf, dus ik bedankte voor de baan in Bos en Lommer en besloot te wachten op het aanbod van het loopbaanbureau.

Toen kwam de uitnodiging voor een gesprek met het hoofd van de afdeling Beleid van DWI. De coördinator schuldhulpverlening van de gemeente Amsterdam had ondersteuning nodig, of ik hier iets voor voelde?

Overwerkt Zoals te verwachten had de reo ’92 waarbij de rayonkantoren tot min of meer zelfstandige regio’s omgevormd werden, tot gevolg gehad dat het beleid tussen de diverse stadsdelen uit elkaar begon te lopen. Dat was deels het gevolg van de wensen van de stadsdelen die maar wat graag invloed op de sociale dienst uitoefenden, en de aansturing van de regio’s. Er kwam dus weer een reorganisatie aan.

Dit keer werden de zaken heel wat steviger aangepakt dan tijdens de vorige reo. De vorige reorganisatie was geen bezuinigingsoperatie. Dat was de reo ’95 wel. Onderdeel van de plannen was dat de functie Stafmedewerker beleid kwam te vervallen. Overigens was dat niet de enige baan die op de tocht stond. Ook de beslisfunctie kwam te vervallen en zou wijzigen in die van klantmanager. De regiomanagers werden voor zover zij niet mochten blijven, met een regeling ontslagen en konden naar een andere baan omzien.

Vooruitlopend op de reorganisatie kreeg ik steeds minder te doen. Er werd al hevig geanticipeerd op de nieuwe organisatie. Gewoonlijk had ik het altijd erg druk met toetsen, rapporten schrijven, stafbijeenkomsten, het auditteam en ga maar door. Maar gaandeweg werden mijn werkzaamheden door de nieuwe organisatie van het werk minder. Ik kreeg het gevoel dat ik overbodig was.

Tijdens een bezoek van de nieuwe directeur van de omgedoopte Sociale Dienst in Dienst Werk en Inkomen, heb ik Wim S. hier op aangesproken. Waarom kwam onze baan te vervallen. Ik zag daar absoluut de noodzaak niet van in. Hierop kreeg ik een vaag antwoord, waar ik niet veel aan had. Later gaf mijn regiomanager B.H. te kennen dat hij het niet leuk vond dat ik de directeur zo confronterend aangesproken had. Maar het ging wel om mijn baan. Een baan die ik heel erg leuk vond.

Intussen vertrokken de collega’s om mij heen. Om te beginnen de manager Beleid en Communicatie. Aanvankelijk naar het hoofdkantoor om later naar Haarlem te vertrekken.  Ik bleef als enige beleidsmedewerker over. Ik voelde me in de steek gelaten. Ik wilde niet weg, ik had het naar mijn zin en deed werk wat ik leuk vond.

Stil zitten is niets voor mij en het had een gekke uitwerking. Het leek af en toe alsof mijn hoofd aan een draadje boven mijn lichaam zweefde. Een vreemd licht gevoel. Best wel eng. Ik naar de dokter. Zijn diagnose: overwerkt. Overwerkt omdat ik niet genoeg te doen had! Hoe gek kan het worden. Ik heb mij niet ziek gemeld, dan zou ik nog minder te doen hebben. Ik besloot mij te oriënteren op de toekomst en mij voor te bereiden op een nieuwe stap in mijn carrière.

Mijn Foto's

2017-04-16.jpg