Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50
Oudheden - Zijn Wij Dat?

Archive for the ‘Oudheden’ Rubriek

Net terug, volg ik vol  spanning de gebeurtenissen in Egypte. Krantenartikelen over plunderaars die in het Egyptisch Oudheidkundig Museum kunstschatten en mummies vernield hebben. Verhalen over de plundering van het graf van Maia in Saqqara, over burgers die de tempels in Luxor moeten verdedigen tegen rovers, stemmen somber.

Gelukkig is er onze onvolprezen dokter Zahi Hawass, inmiddels bevorderd tot Minister van Oudheden in de nieuwe regering van Mubarak, die kalmerende woorden spreekt. De mummies die vernield zijn waren al kapot. Het zijn restanten die gebruikt werden om de CT-scanner te testen.  Toch kan je niet zeggen dat er niets gebeurt is, zie onderstaande foto van El Jazeera van de vernielde vitrine waaruit een paar beeldjes gestolen zijn en het vernielde beeldje van een vissende Tut Ankh Amon.

Een verslag van de gebeurtenissen kan je hier vinden. (Je moet wel een Facebook account hebben om het te kunnen lezen.)

Gespeend van ieder begrip is het commentaar van Zahi Hawass op de gebeurtenissen:

Today is a new day, but there are still marches in the streets of Cairo. I am personally very sad for my country. I cannot believe the devastation that has happened in the streets, and that so much has stopped in the last 11 days. We have lost so much, and I do not understand how this could be. It is like a dream for me. I have come into this new position at a very critical time, but the most important thing about this is that for the first time in history Egypt has a Ministry of Antiquities.

Hier zal de Egyptische bevolking blij mee zijn. Er is geen vrijheid van meningsuiting en de corruptie tiert nog steeds welig, maar er is wel een Ministerie van Oudheden!

Hierbij een filmpje van de nagebouwde Griekse computer uit de oudheid. De reconstructie is gemaakt met Lego. Het is ongelofelijk dat deze oercomputer 2000 jaar oud is.

Dit is het beeld dat de meeste mensen zullen hebben bij de gedachte aan Pamukkale: het katoenen kasteel. En het is inderdaad heel apart. De kalkstenen terrassen gevuld met warm bronwater. Alleen ziet het er niet overal meer zo uit als op deze foto. Doordat vele toeristen de terrassen belopen hebben om te kunnen badderen in de natuurlijke bassins, is het beroemde wit vervuild. De waterstroom is nu afgesneden en wordt nu geleid over de gebieden die het meest te leiden gehad hebben van het toerisme. Het lopen over de kalkstenen terrassen is nu verboden en veel terrassen staan droog. Maar voor wij naar dit natuurwonder gingen bezochten wij eerst Hiërapolis.

Dit is een grote begraafplaats met ongeveer 1200 sarcofagen, grafhuisjes en tumuli. Het is een van de best bewaarde antieke begraafplaatsen. In de omringende bergen zie je nog grote vierkante gaten waar het steen voor de sarcofagen is uitgehakt. De begraafplaats heeft zwaar te leiden gehad van aardschokken en rovers, er is letterlijk geen sarcofaag ongehavend. In deze begraafplaats vonden overwegend rijke mensen een laatste rustplaats. Zij waren voor genezing van hun kwalen naar de geneeskrachtige warme bronnen van Pamukkale gekomen. Helaas werd niet iedereen genezen.  Vandaar de grote necropolis.

Hierboven een tumulus, een groepsgraf in de vorm van een heuvel. Deze graven bedekt met aarde werden één met de omgeving. Er liggen nog meer sarcofagen en graven in de grond, maar die blijven daar. (Waarschijnlijk zijn die in antieke tijden ook leeggehaald.)

Naast de begraafplaats zijn er nog de resten van thermen en dit theater.  Vanaf het theater hebben wij samen met medereizigers een busje genomen naar het hoger gelegen (een flink eind en behoorlijk stijl) Martyrium van de heilige Philippus uit de 5e eeuw. Hier ergens zou de apostel Philippus begraven zijn, nadat hij was gekruisigd door Diocletianus. Waarschijnlijk is hij niet begraven in het Martyrium, want zijn graf is daar nooit gevonden.

Na een lange dag kwamen we eindelijk bij ons hotel aan. De gids Fykri, had het programma omgegooid voor een “logischer” route. Achteraf gezien denk ik dat het programma dat hij de laatste dag voor ons in petto had de doorslag gaf bij het voorstel. Maar daarover meer in mijn volgende bericht. Eenmaal aangekomen in ons hotel zag ik vanuit onze kamer dit steenuiltje dat met zijn rug naar ons toe zat.  Een leuke verrassing, uiltjes zie je niet dagelijks. Na ons even opgefrist te hebben konden we aanschuiven voor het diner (voor foto’s van het diner moet je naar Bonensoep).

De ontdekking van deze reis is Efese. Een opgraving waar ik graag nog eens terugkom, er is zoveel te zien, dat red je niet in een dag. Het meest opvallende is natuurlijk de Bibliotheek van Celsus.Deze bibliotheek die gebouwd is in 114-117 n.Chr. en heeft diverse stormen doorstaan, eerst vernietiging door de Goten en in 1000 een aardbeving. De boeken zijn volgens onze gids verbrand, niets is er overgebleven.  De bibliotheek is onder leiding van een Oostenrijkse archeoloog gerestaureerd.

Aan de zijkant van de bibliotheek bevind zich een antiek flatgebouw, dat van de 1e tot de 7e eeuw bewoond werd. Priesters, notabelen en andere rijke personen woonden hier. Dit was voor mij een absoluut hoogtepunt. Deze woningen zijn jaren lang verborgen geweest onder lagen aarde en redelijk bewaard. De archeologen noemen het de grootste puzzel op aarde. Er zijn zoveel scherven gevonden dat het werkelijk een heidense klus is om te zorgen dat ze op de juiste plek terechtkomen. Als je door het complex loopt via de glazen gangen boven de opgraving, krijg je een goede indruk van hoe deze mensen geleefd hebben. De kamers met mozaïek versieringen op de vloer, de geschilderde portretten op de wanden, de badkamers,  latrines en keukens. Het is zo herkenbaar. Prachtig!

Tegenover het “flatgebouw” bevonden zich de publieke latrines. Natuurlijk alleen voor de mannen. Er achter was het bordeel. (Efese was een havenstad) In het marmer van de straat staat nog steeds de afbeelding die naar het bordeel verwijst: een hart, een voet en een vrouw.In Efese is heel veel te zien. Te veel om hier te noemen. Wij hebben ons voorgenomen om een keer terug te gaan en alles rustig over te doen. Er is namelijk ook veel dat wij niet gezien hebben, zoals het huis van Maria en het nabijgelegen Keci Kalesi, het geitenkasteel. Een enorme burcht die boven de omgeving uittorent. Ook het mausoleum van Belevi hebben we niet kunnen bezoeken. En dan is er nog veel meer, Efese is een tweede bezoek meer dan waard.

Na de lunch stapten we weer in de bus op weg naar Pamukkale, het kasteel van katoen en de nabijgelegen necropolis.

Rijdend langs de Turkse westkust kwamen wij aan in Bergama, het oude Pergamon. Hier is het perkament uitgevonden en daarmee de oervorm van het boek.Het rijk Pergamon omvatte op het toppunt van zijn macht bijna het gehele westen van Klein-Azië. Pergamon werd dankzij de rijkdom en kunstzin van hun koningen een centrum van hellenistische cultuur, en een van de fraaiste steden van de oude wereld, met een rijkdom aan monumentale tempels, fonteinen, gymnasia en andere bouwwerken. De stad bevond zich in een gebied dat rijk was aan graan, olijven, druiven en vee en was gebouwd op een hoogte van 335 meter. De drie oorspronkelijke stadjes waaruit Pergamon bestond, waren met elkaar verbonden via trappen en terrassen, waarop overdekte zuilengangen van twee etages waren gebouwd.

Op het bovenste gedeelte van de stad bevonden zich de publieke gebouwen, zoals de agora, het koninklijk paleis, wapenarsenaal, bibliotheek, het theater, de tempels van Dionysos en Polias en het altaar van Zeus. (Dat zich inmiddels in Berlijn, in het Pergamonmuseum bevindt). Daaronder bevonden zich een gymnasium, de tempels van Demeter en Hera Basileia, en het Prytaneion. Het laagste gedeelte van de stad was een veelzijdig handelscentrum, waar o.a. parfum, lakens en perkament werd gemaakt.

In de benedenstad tenslotte hebben wij het Asclepion, een beroemd kuuroord uit de oudheid bezocht. De ingang is de Via Tecta, de heilige weg naar het Asklepieion. Er was onder andere een behandelcentrum waar, na een grondige anamnese, diverse therapieën door de priesters van Asklepios aangeboden werden. De therapieën bestonden uit lichamelijke oefeningen, massage, baden in de bron die zich in het centrum bevond, het drinken van plantenextracten, vasten, droomanalyse, suggestie, theatervoorstellingen, rituelen en godsdienstige lectuur.

In de voorhof van het heiligdom staat bovenstaand altaar versierd met afbeeldingen van slangen. Op zich is het kuuroord redelijk bewaard gebleven, zo hebben wij de behandelkamers bezocht waar de patiënten verbleven, de Telesphoros. De ruimten werden verbonden door een tunnel naar de heilige bron.Tenslotte zagen wij het theater. In dit theater konden 3500 toeschouwers een plaatsje vinden. Het is dus geen klein kuuroord geweest, maar groot en belangrijk in zijn tijd.

Vele antieke beroemdheden hebben hier een behandeling ondergaan: Marcus Aurelius, Caracalla, en Claudius Galenus de lijfwacht van Marcus Aurelius die zelf een beroemd arts was.

En natuurlijk kwamen wij weer een hongerige, zwangere poes tegen. In Bursa had ik een paar zakjes Whiskas kattevoer gekocht zodat ik deze kat gelukkig wat te eten kon geven. De katten bij de opgravingen zijn echte bedelaars: ze spreken de toeristen aan en soms, zoals nu hebben ze geluk. Het zou beter zijn als ze allemaal gesteriliseerd werden, zoals in Athene, maar ik ben bang dat  als niemand wil betalen het nooit zal gebeuren en dus zullen er steeds nieuwe hongerige katjes bijkomen.De excursie werd afgesloten met een bezoek aan het archeologisch en etnografisch museum van Pergamon. Een klein museum met wat “kliekjes” die de Duitsers hebben achtergelaten. Alle belangrijke stukken bevinden zich in Berlijn, in het Pergamon Museum.

Deze etappe eindigt in Kusadasi, en bekende badplaats, waar het net als in Aywalik nog geen seizoen is en dus erg stil. Morgen gaan wij naar Efese 185 kilometer verderop.

Mijn Foto's

2017-04-16.jpg