Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50
Kunst - Zijn Wij Dat?

Archive for the ‘Kunst’ Rubriek

Onlangs hebben wij tevergeefs gezocht naar het oude huis van Louis Couperus in De Steeg. Louis Couperus een van de grootste Nederlandse schrijvers heeft hier kort gewoond.

In 1923 vestigde Louis Couperus zich in De Steeg, nabij Rheden, in een door vrienden en bewonderaars aangeboden huis, waar hij enkele weken later in juli 1923 op zestigjarige leeftijd overleed aan longvliesontsteking en bloedvergiftiging.

Ondanks dat zijn verblijf van kortstondige aard was, is er niets in De Steeg dat aan het verblijf van Couperus herinnert.  Wel staat er een beeld van stukjesschrijver Carmiggelt en zijn vrouw op een bankje, maar niets, zelfs geen gedenksteen voor Couperus. Cultuurbarbaren zijn het in De Steeg.

Na het ontbijt brachten we een bezoek aan het dal der Koningen, waar we onder andere het graf van Ramses IV, IX en tot slot Ramses III bezochten.  Als toegift hebben wij ook nog even het graf van Toetanchamon bezocht. Een klein graf aan de voet van dat van Ramses. het lijkt nu ongelofelijk dat dit graf jaren lang verborgen is gebleven, je struikelt hier over de graven.

Daar ligt hij dan, een klein verschrompeld mannetje. Onder een wit laken waar alleen zijn hoofd en voeten onderuit steken. Naast hem staat een van zijn binnen sarcofagen in een stoffige witte kist waardoor alleen de bovenkant en wat van de zijkant te zien valt. Op het moment dat wij een bezoek brachten was er een ploeg Japanse wetenschappers aan het werk, die met schijnwerpers en loepen de gravures op de stenen sarcofaag onderzochten,waardoor het zicht op de grafkamer zelf sterk belemmerd werd. Het bezoek aan Toet viel daardoor tegen. Jammer genoeg mocht nergens gefotografeerd worden, dus geen foto’s van dit bezoek. Deze foto is van internet geplukt.

Een verrassing was het dal der Koninginnen. Het is hier een stuk rustiger dan in het dal der Koningen en toch is daar ook veel te zien. Wij bezochten daar de tombe van twee jong gestorven prinsen, zonen van Ramses II. De tombe was fraai beschilderd met afbeeldingen van de jonge prinsen. Ook bezochten wij de tombe van een koninklijke concubine. Een veel eenvoudiger en kariger graf dan dat van de jongens.

Hierna was Deir el Bahari aan de beurt. De tempel van Hatsjepsoet. Gelukkig mag hier (nog) wel gefotografeerd worden.

Hatsjepsoet besloot om in het zevende jaar van haar regering te beginnen aan een reusachtig bouwwerk. Ze liet een tempel bouwen op de heilige plek Bahari in het verlengde van de Tempel van Amon in Karnak. Ook stond de tempel niet ver van haar graf  dat aan de andere zijde van de berg lag. Het was de bedoeling dat dit graf via een gang verbonden zou worden met haar tempel. Met de gang  is wel begonnen, maar nooit afgemaakt.

Voor de tempel liet Hatsjepsoet een tuin aanleggen met vijvers en bomen die zij had geïmporteerd uit Punt. Het verhaal van de expeditie naar Punt staat afgebeeld op de muren van haar Tempel.

De tempel is gedurende zijn geschiedenis verschillende keren ernstig beschadigd. Zo heeft Thoetmosis III, de halfbroer waarvoor zij regent was, de tempel van Hatsjepsoet beschadigd toen hij probeerde haar naam te verwijderen.

Onder Echnaton werden talrijke beelden van Amon vernietigd en onder Ramses II worden de Osirisbeelden verwoest. Koptische christenen gebruikten de tempel als klooster en hebben daarbij de gezichten van de goden weggehaald.

Er zijn gelukkig buiten het gebouw zelf, dat prachtig gerestaureerd is door de Pools-Egyptisch Archeologische Missie, nog afbeeldingen over, waarvan de kleuren bewaard zijn gebleven doordat de tempel lang onder het zand verborgen was.

De bouwmeester van de tempel Senenmoet, was bijna net zo beroemd als zijn opdrachtgeefster, volgens onze gids is hij zelfs getrouwd met Hatsjepsoet. Opvallend is dat hij zijn graf mocht bouwen in de tempel van Hatsjepsoet. Zijn afbeelding is daar ook te vinden, naast die van Hatsjepsoet zelf. (niet op deze foto, dat is de farao die de god Horus eer bewijst).

De dag begon goed met een overvloedig ontbijt aan dek in de heerlijke ochtendzon. Als gevolg van een misverstand bij het bestellen, kregen we veel te veel te eten, maar we hebben ons er dapper doorheen geslagen. Hierna stapten we in het busje naar Luxor. Hierboven de maquette van het complex. De tempel was opgedragen aan de triade van Thebe: Amon, Moet en Chonsoe en is ongeveer 242 meter lang en daarmee een van de grootste van Egypte.

Karnak bestaat uit een klein dorp en twee grote tempelcomplexen van Amon-ra en Moet. Er zijn naast deze tempels ook nog twee grote tempels, die van Montoe en de resten van een Aton-tempel. De complexen liggen dicht bij elkaar en waren verbonden door een processieweg die geflankeerd was door sfinxen. Op dit moment zijn er opgravingen om de gehele oude processieweg bloot te leggen en de tempelcomplexen van Karnak en Luxor, net als in de oudheid,  met elkaar te verbinden.

Luxor is het oude Thebe. De hoofdstad van Egypte gedurende het Nieuwe Koninkrijk en de stad van Amon-Ra, de oppergod. Vanaf de 11e dynastie was de stad een van de drie belangrijkste steden van Egypte, zowel op kunstzinnig, godsdienstig als op het gebied van handel.

De Tempels van Karnak zijn één groot museum en het grootste religieuze bouwwerk in de wereld. De grote tempels kunnen worden onderverdeeld in vier hoofdgebouwen, waarbij er nog kleine heiligdommen zijn en vele rijen met sfinxen. Waarbij slechts één toegankelijk is voor het publiek, het is gelijk het grootste en het hart van de tempel.

De tempel is opgericht door Amenhotep III die de tempel bouwde op restanten van een tempel die door Hatsjepsoet was gebouwd. Onder Toetanchamon en Horemheb werd de zuilengang verder voltooid.

Ook onder Ramses II breidde de tempel zich uit. Door Nectanebo I werd de dromos naar Karnak versierd met sfinxen.

De restanten van deze rijke geschiedenis maken Luxor en Karnak tot een bijzondere plek.

Na dit bezoek was het tijd voor de lunch en konden we uitrusten op het dek in de zon met een goed boek. Vanavond gaan we naar de Light en Sound Show. Morgenochtend vroeg op voor het bezoek aan de vallei der Koningen en die van de Koninginnen.

Vandaag Kom Ombo en Edfu. Vannacht om 3 uur vertrok de boot. Niet dat ik daar iets van gemerkt heb, ik sliep. Maar vanochtend bij het wakker worden, dreven we rustig de Nijl af. Om zes uur was ons wektelefoontje, een uur later werden we aan het ontbijt verwacht om daarna naar de eerste tempel van vandaag, Kom Ombo te gaan. Vlak aan de Nijl gelegen en dus prima bereikbaar met een cruiseschip bezochten wij de tempels van Kom Ombo en Edfu.

De tempel van Kom Ombo is een zeer uitzonderlijke tempel. Deze Oud-Egyptische tempel is eigenlijk een tempel die in de lengte uit twee delen bestaat. De dubbeltempel is gewijd aan enerzijds de valkengod Haroëris (Horus) en anderzijds de krokodillengod Sobek. De rechterhelft was voorbehouden aan Haroëris en zijn familie (zijn vrouw Tasenetnofret en zijn zoon Panebtawi, terwijl de linkerhelft voor Sobek zijn vrouw Hathor en zijn zoon Chonsoe was. In de tempel zijn nog een aantal zeer goed geconserveerde afbeeldingen te zien, sommige nog met de resten van de originele kleuren.
Onze gids was geen man van weinig woorden. Bij elk monument kregen we een uitgebreide uitleg. Jammer genoeg had hij een vet Egyptisch accent waardoor je erg ingespannen moest luisteren, wat vermoeiend was. Niet iedereen kon dan ook altijd het geduld opbrengen om zijn uitleg aan te horen. Hier luisteren mijn zus, moeder en ik naar zijn verhaal. Daarna gingen we terug naar de boot voor de lunch.

Nu was Edfu aan de beurt. De tempel van Edfu is een magnifiek complex uit de laatste faraonische periode. De Tempel van Horus in Edfu is één van de mooiste en zonder twijfel een van de best bewaarde tempel in Egypte. Ze werd opgericht door Ptolemaeus III in 237 v.Chr. en werd verder uitgebouwd door diens opvolgers. Uiteindelijk kwam de tempel gereed onder Ptolemaeus XII in 57 v.Chr. Er waren echter ook al vroegere constructies: een oude tempel van Ramses III en de naos van de tempel werd opgericht tijdens het bewind van Nectanebo II.

We reden erheen in calèches. Op de foto hieronder is nog alles koek en ei, maar helaas zaten wij in het karretje van een man die zijn paard slecht behandelde. Achteraf bezien moest het paard een veel te zware last trekken. Vier personen, terwijl het karretje eigenlijk geschikt is voor twee, plus de koetsier. Op de heenweg, heuvel af, ging het nog wel, maar op de terugweg bleek duidelijk dat vier personen te veel is voor zo’n klein paardje. Hij moest tegen een helling op en dat kon het beest niet aan. Hierop begon de eigenaar, die toch al de zweep niet spaarde, steeds harder op het dier in te slaan. Ik kon het niet aanzien en heb er wat van gezegd. De gids, die met ons meereed, vertaalde mijn verzoek voor de koetsier, die hierop stopte met slaan. Maar nu de eigenaar niet meer sloeg wilde het paard ook niet meer lopen, dus sloeg de menner het paard weer, maar hoe harder hij sloeg, des te minder deed het paard. Wij waren gewoon te zwaar.

Collega menners schoten te hulp, maar ondanks hun geduw gaf het paard niet toe en bleef staan. Hierop begon de menner het dier weer keihard te slaan. Mijn broer en wij zijn hierop uitgestapt en zijn zelf terug gelopen naar de boot. Zo is een ritje niet leuk. Meteen na thuiskomst heb ik een bijdrage gestort op de rekening van het Brooke Hospital for Animals. Er is duidelijk behoefte aan onderwijs voor de bazen en medische hulp voor deze arme trekdieren.

Hierna nog een uurtje met elkaar op het dek doorgebracht, thee gedronken en daarna naar onze kamer om uit te rusten van alle indrukken, daarna diner en naar bed.

Vandaag ben ik naar de kunst10daagse geweest in Bergen. Naar de expositie van mijn nicht, Marion Landheer. Naast haar bronzen sculpturen werd ook werk van haar grootvader, Hugo Landheer getoond.

Eerlijk gezegd was het werk van Hugo Landheer het beste schilderwerk van vandaag. In Bergen valt veel te zien, maar ook veel amateurwerk. Leuk, maar niet geweldig. Soms zelfs zagen we op twee verschillende plekken hetzelfde werk (of is het onderwerp?) maar van verschillende kunstenaars (hond aan lijn) en van verschillende kwaliteit. Toch leuk . Gelukkig werkte het weer mee en konden we droog langs de verschillende exposities lopen.

Mijn Foto's

2017-04-16.jpg