Zijn Wij Dat?

Archive for the ‘Kinderen’ Rubriek

Steeds meer jongeren raken in de schulden of maken schulden. Vanuit mijn werk heb ik daar dagelijks mee te maken. In Amsterdam doen we daar wat aan. In een groot aantal scholen voor basis en voortgezet (speciaal en praktijk) onderwijs en in VMBO’s worden budgetlessen gegeven.  Daarnaast is er in vrijwel alle ROC’s een financieel advies- en informatiespreekuur. Toch is dit niet genoeg om schulden onder jongeren te voorkomen. Er wordt thuis, in de gezinnen, te weinig gepraat over geld.

Onlangs stond er een artikel in de krant dat studenten zich vaak onvoldoende realiseren dat de studielening ook echt een lening is, die je moet terugbetalen mét rente! Ook de verwachtingen van het salaris dat ze na hun studie gaan verdienen zijn soms erg onrealistisch. Veel jongeren blijken geen idee te hebben van de waarde van geld en de kosten van levensonderhoud. Dat zorgt later, als ze op zichzelf gaan wonen, voor problemen.

Vorige week was ik aanwezig bij een conferentie van de Hogeschool Utrecht over dit onderwerp. In Utrecht heeft de Hogeschool in samenwerking met studenten budgetlessen verzorgd voor VMBO en MBO scholieren. Er is ook een boek verschenen over de rol van professionals bij de financiële bewustwording van jongeren onder de titel “Geld rolt”.

Nog beter zou het zijn als lessen financieel bewustzijn opgenomen worden in het curriculum van alle opleidingen. Want met een budgetlesje hier of daar, ben je er niet. Kinderen moeten vanaf hun start in het onderwijs vertrouwd gemaakt worden met geld. Financiële opvoeding is net zo belangrijk als lezen en schrijven. Het vraagt dan ook om een constante betrokkenheid van ouders en opvoeders.

Ik ben er uit! Ik weet nu hoe je de koppeling maakt zodat de foto’s vergroot weergegeven worden. Heel gewoon link invoeren bij de foto.

Het is altijd pielen als je over gaat op een nieuw programma. Of het nu een tekstverwerker is (ik ben net overgestapt op Office 2007) een e-mailprogramma of je CMS. Handleiding lezen is natuurlijk niet bij. Zonde van de tijd. En dus is het pielen, pielen en nog eens pielen. Maar dan plotseling zie je het licht. Is het zo eenvoudig?  Ja.

Dat wordt dus alle fotolinks bijwerken. Misschien volgende keer toch handleiding lezen……..

Ik heb een nieuwe camera: de Sony DSC HX1. Het is een alleskunner. Je kan alles fotograferen met de automatische stand, maar ook handmatig. Hij heeft een grote lichtsterke lens, 20x zoom, HDMI en heel bijzonder, een speciale stand om foto’s van eten te maken! Hierboven een foto die ik gemaakt heb van Malín  met flits. Geen rode ogen! Is ze niet lief?

Wij zijn een weekje met M, M en M in Callantsoog. Was het aanvankelijk bloedheet weer, momenteel is het wat minder. Wel droog, niet koud, maar veel wind. Ik geniet dan ook van prachtige luchten. Blauw met schapenwolkjes, stapelwolken, grijze wolken, wolkenflarden, sluierbewolking en ga zo maar door. Een beeld dat nooit verveelt.
Voor onze kleindochter was het de eerste kennismaking met de zee. Aanvankelijk vond ze die grote waterplas wat eng, maar nu vind ze het geweldig, je kan er zo lekker met water en zand kliederen.
Wij hebben een nieuw huisdier: een jonge meeuw die dagelijks komt bedelen, als er niets te eten is, blijft hij op ons grasveld liggen wachten tot er iets te eten komt. Aanvankelijk maakten wij ons zorgen, hij zou toch niet ziek zijn? Zulk gedrag van een meeuw hebben wij nog nooit meegemaakt. Daarbij is hij vrijwel handtam. Inmiddels denken wij dat hij gewoon lui is, want na een week op een dieet van brood zou hij allang ziek, zwak of misschien zelfs dood moeten zijn.

Dit is ons kleinkind Malín op schoot bij haar mamma. Is het geen schatje?
Mijn dochter zal wel boos worden. Maar dit kind is een echt kind van haar vader. (Die een heel lieve man is.) Toch ga je denken als je zo’n wurm ziet. Van wie heeft ze die heldere blik. Van wie die mooie slanke pianovingers. Niet van mij, niet van haar moeder, dat is zeker. Van Ruud? Ook niet. Ruud (mijn man) zegt altijd: ieder kind is zichzelf en zoek niet zoveel. Hij heeft vast gelijk, maar het zoeken van gelijkenissen is leuk. Ik kan mij nog de geboorte van mijn oudste kleinzoon herinneren. Vanaf moment een, was het duidelijk dat hij een kind van zijn moeder was. Bij kleinzoon nummer twee was dat nog veel duidelijker. Hij is de “spitting image” van zijn moeder. Dezelfde streken, dezelfde ondeugende blik. Ik denk soms dat Malín lijkt op de oma van de “andere kant”, de tijd zal het leren. Als ferm gelover in de evolutietheorie ben ik ervan overtuigd dat Malín het product is van vele generaties. Genetica, een heel interessant vak als je het mij vraagt!