Archive for the ‘Kerken’ Rubriek

DSC00563 (Medium)Donderdag was ik in ons kantoor aan de Banstraat. Vanuit de kamer waar ik een bespreking had, was een mooi uitzicht op de achterkant van de Rozenkrans kerk die aan de Jacob Obrechtstraat staat. Gewoonlijk is de achterkant van een gebouw, een vergeten stukje architectuur. Maar de achterkant van deze kerk is zeer de moeite waard. Eerlijk gezegd vind ik de achterkant mooier dan de voorkant. De ronde vormen, gecombineerd met de rode dakbedekking vormen een mooi uitzicht.

Vaticaans Museum12-10-2009: Vaticaans Museum en Sint Pieter.
Vanmorgen vroeg uit de veren om vooraan de rij naar het Vaticaans Museum te komen. De rij viel inderdaad mee en als we die vergelijken met ons vorige bezoek, is het een verschil van dag en nacht. Toch zijn er nog altijd mensen die menen meteen vooraan te moeten gaan staan. Wachten op je beurt is duidelijk niet voor iedereen weggelegd.Vaticaans Museum
Na een ruim een uur wachten (wij stonden even voor acht uur in de rij) konden wij het museum in. Eenmaal in het museum gaat het vlot. Rijen met kassa’s zorgen voor een snelle doorstroming.
Mummie Vaticaans MuseumHet museum is mooi, maar toch niet geheel wat wij verwachtten. Uit alle verhalen (vier routes) hadden wij aangenomen dat het gebouw vol zou staan met schatten uit het oude Egypte en de Etrusken en nog veel meer. Er staan hele mooie stukken, maar wat er te zien viel, was minder dan verwacht. Het kan natuurlijk zijn dat dit het gevolg is van de renovatie die wordt uitgevoerd. Op veel plaatsen mag en kan je niet verder. Vaticaans MuseumDe meeste bezoekers rennen dan ook door naar de Sixtijnse Kapel, die het klapstuk van het museum vormt, wij hadden dus alle ruimte om dat wat getoond werd goed te bekijken. Vaticaans MuseumNa de Egyptische en Etruskische kunst, hebben wij de Romeinse afdeling bekeken om tenslotte even uit te rusten in het Cafetaria met een dubbele espresso en een cornetto. Dit keer een cornetto gevuld met honing, om daarna onze tocht te vervolgen.Katten
In het museum kan je eigenlijk maar een kant op: die naar de Sixtijnse Kapel. Na de Sixtijnse kapel is er geen terug meer, daar zorgen de suppoosten wel voor. Etruskische armbandHierdoor hebben wij helaas de museumwinkel niet kunnen bezoeken, die bevindt zich namelijk aan het begin van de tocht. Wij hadden verwacht terug te komen aan het begin, maar dat was een misrekening.
De objecten staan in zalen die versierd zijn met allerhande muurschilderingen en beeldhouwwerken. In deze zalen (de kamers van de vorige pausen) staan de vitrines met daarin de bezienswaardigheden. RafaelDe zalen met de stanza van Rafael trekken de meeste bezoekers. Een drietal kamers met wandschilderingen in opvallend levendige kleuren. Een spel van licht en donker en schaduwen.
De Sixtijnse kapel was anders dan verwacht. Het is een langwerpige ruimte, met banken langs de wanden waar de kardinalen zitten als een nieuwe paus gekozen wordt en enorme muurschilderingen. Het is een overdonderende ruimte. Niet alleen door de massa mensen, maar ook omdat het hele plafond en muren beschilderd zijn. Je weet niet waar je moet kijken.

PietaNa het museum hebben wij en bezoek gebracht aan de Sint Pieter. Een enorme kerk. Het is allemaal erg groot, veel beeldhouwwerken van gestorven pausen en natuurlijk de Piëta van Michelangelo. Eerlijk gezegd vind ik een aantal van de kerken die wij eerder bezocht hebben mooier. Dit is weer heel erg groot en pompeus, een vertoning van macht.

PausenIn de Sint Pieter zagen wij deze plaquette met daarop de namen van alle (overleden) pausen. Zo te zien komt over 100 jaar een einde aan het pausdom. Dan is er geen plaats meer op de plaquette (tenzij ze jonge pausen gaan benoemen). Terug in ons appartement inmiddels regent het. Straks gaan we boodschappen doen.

Vanavond zou ik koken maar het is er niet van gekomen. Geen goede supermarkt kunnen vinden. Wel nieuwe Balsamico gekocht en lekkere koekjes. Na onze Vaticaanse avonturen waren we te laat voor de markt aan de  Via Cola di Rienzo, dus zijn we naar het restaurant gegaan van gisteren. Een klein en goedkoop restaurantje waar ze lekker koken. Wij zitten daar net als ik grijp naar mijn riem voor mijn fototoestel, o schrik, het is er niet. Zou ik het vergeten zijn? Ruud biedt aan om even terug te gaan naar ons appartement om te kijken of ik daar wellicht mijn fototoestel heb laten liggen. Maar je raadt het al. Nee dus. Ik ben mijn fototoestel kwijt. Over het gemis van dat toestel kom ik wel heen, ik wilde toch net een nieuwe kopen, maar mijn foto’s! De foto’s van het eten, de kerken, de heiligen in hun glazen kisten, al die zaken waar Ruud niet naar kijkt. De nonnen die giechelend hun ijsje aten, de mensenmassa op het Sint Pieterplein, het vliegtuig bij ons vertrek. Weg. Wraak op een ongelovige. Ik baal. Ik heb geen toetje genomen. Dat smaakte nu niet.

Kribbe?In dit deze zilveren schaal wordt de kribbe waarin Jezus geboren is bewaard. Deze relikwieën zijn prachtig verpakt in goud, of zoals hier in zilver.Wij hebben ook nog in een kerk een stuk van het kruis bewonderd. Ik ben vergeten waar en ik heb het ook niet gefotografeerd.
BoeienDe boeien waarmee St. Pieter vastgezeten heeft in de gevangenis voor hij ter dood gebracht werd. Ook ben ik vergeten de trap te fotograferen waar Jezus over gelopen zou hebben nadat hij was “verhoord” door de Romeinen. Die ligt nu voor een kerk in Rome, aangekocht door de moeder van de beroemde keizer Constantijn (die ook dat fragment van het kruis van Jezus gekocht heeft).Gouden armDe man met de gouden arm: in dit geval gaat het om de arm van Sint Andreas. Hij zou met die arm 300.000 mensen gedoopt hebben.Maria icoonDit ikoon met een afbeelding van Maria met Jezus zou geschilderd zijn door de apostel Lucas. Er hangt er nog een in Malulla, een bergdorpje in Syrië waar ik geweest ben. Mallula is een bedevaartsoord geworden door zo’n ikoon. San BernardoEn tenslotte: geen relikwie, maar een beeld van San Bernardo. San Bernardo is immens populair: mensen leveren hun verzoekjes bij hem in in de hoop op zijn voorspraak. Ik zou wel eens willen weten wat hij met al die verzoekjes doet.

MozesHet programma bestond vandaag uit de San Pietro in Vincoli, de beroemde kerk met het beeld van Mozes met hoorntjes van Michelangelo, daarna de Domus Aurea, de Trajaanse markt en het bijbehorende museum en ten slotte de San Carlo alle Quattro Fontane. Een vol programma. De San Pietro is in vergelijking tot wat wij nu gezien hebben, een bescheiden kerk. Opvallend is het beroemde beeld van Michelangelo. Mozes met de tafelen die ongelovig kijkt naar de massa die danst rond het gouden kalf. Mozes is afgebeeld als een zittende, gespierde man met de tafelen onder zijn rechter arm. Boven Mozes, als een bevallige dame, ligt paus Julius II. Leuk is dat Mozes zijn hoorntjes te danken heeft aan een vertaalfout: de vertaler van het Latijnse Vulgaat koos cornutus (gehoornd) als vertaling voor het Hebreeuwse qaran (dat zowel gehoornd als stralend betekend volgens mijn gidsje). Het gevolg is een Mozes met hoorntjes. Een prachtige vergissing!BoeienIn de kerk bevinden zich ook de boeien waarmee Sint Petrus vast gezeten zou hebben, vandaar de naam van de kerk. Onze verzameling relikwieën is hiermee geworden: de kribbe van Jezus, een stuk van het kruis waaraan hij gehangen heeft en de botten van Michael. En dan ben ik vast nog het een en ander vergeten. Hierna was de Domus Aurea aan de beurt. De resten van het gouden paleis van Nero. Domus AureaDit paleis besloeg een enorm gebied. Volgens ons gidsje 25 x het Colosseum! Onder de grond is nog genoeg van het paleis te zien. Helaas mag je de opgravingen niet in. Wellicht dat dit in de toekomst nog gebeurt. In elk geval gaf de wandeling – in de zon – een aardig beeld van het formaat van de Domus. (Een menswaardige woning volgens Nero.) Markt van TrajanusDaarna was de Trajaanse markt en het bijbehorende museum aan de beurt. Het is een leuk museum, dat in de herfst van 2007 geopend is. Het stond in geen van de reisgidsen die wij geraadpleegd hebben, maar het is zeer beslist de moeite waard. Het biedt namelijk toegang tot de markt van Trajanus en het Forum van Cesar en Trajanus. Als je het museum binnenkomt, wordt een film vertoond waarin uitgelegd wordt hoe het gebied er door de eeuwen uitgezien heeft. Vinex wijken zijn er niets bij. Zij aan zij en hutje bij mutje stonden de tempels en paleizen. Het Forum van Nerva heeft daardoor een langwerpige vorm, anders was er geen plaats. Het was zeer de moeite waard. Daarna waren wij bekaf. Wij voelen onze knieën en enkels en dus nemen we nu de tijd voor een terrasje. Espresso en DolceEen doppio met een heerlijk chocolade “piramide” gebakje. De eerste dagen kwam het daar niet van, teveel te zien en de dagen vliegen voorbij. Als ik terug ben van vakantie wordt het weer de sportschool. Ik kan zo niet blijven doorgaan anders groei ik dicht. Ten slotte waren wij te laat voor de San Carlo alle Quattro Fontane, maar morgen is er weer een dag. Vanavond naar een nieuw ontdekt restaurantje en daarna snel naar bed. Morgen is de laatste hele dag en die moet goed besteed worden!

EngelenburchtVandaag stond Vaticaanstad op het programma. Vanmorgen wakker geschrokken: 08.00 uur! Dat was later dan gepland. Snel ontbeten en het hotel uit. Na wat gesteggel over wat nu de snelste weg naar ons doel is, de pas er in en op weg naar de Sint Pieter. Eenmaal daar aangekomen keken wij onze ogen uit. Rijen en rijen van mensen die naar de Sint Pieter wilden. Aangekomen op het Sint Pieterplein, bleek dat er een gigantische rij stond om naar binnen te gaan. Het leek wel wat op die keer dat wij het mausoleum van Khomeiny bezochten. Ook hier bergen mensen, padvinders, delegaties en gezelschappen en veel, heel veel pelgrims en nieuwsgierigen. RijenWat doe je dan? Je kijkt elkaar aan en vraagt: hoe graag wilde jij hier naar binnen? Wat heb jij er voor over? En dan blijkt dat dit niet vier uur wachten in een immense rij is. En dus op naar de Vaticaanse Musea.Laat daar net zo’n lange rij staan. Ik voelde mij knap beroerd. Dat was niet de bedoeling. Wat nu? Na enig overleg besloten om dan maar naar de Engelenburcht te gaan. Sint PieterDie stond toch op het programma en dan later maar even nadenken wat dan wel een goed moment is om de Vaticaane musea te bezoeken. De Engelenburcht is het mausoleum van de Romeinse Keizer Hadrianus. Na zijn dood is het leeggestolen, in verval geraakt en later gerestaureerd door Paus Clemens IX. De burcht heeft zijn naam te danken aan een visioen van paus Gregorius. Rome werd geteisterd door de pest. Zijn voorganger Pelagius II was net gestorven toen hij besloot om een processie door de stad te houden om gods steun te vragen tegen de pest. Op weg naar de Sint Pieter zag hij de aartsengel Michaël in de lucht zweven met een zwaard in de hand. De engel daalde op de top van het mausoleum van Hadrianus en stak het zwaard in de schede. Dit werd gezien als een teken dat de pest ten einde was.Engel Later is bovenop de burcht een beeld van de aarstengel geplaatst. Het is een indrukwekkende burcht met een rond binnengebouw, dit is het eigenlijke mausoleum. Later is de burcht versterkt met muren en gevechtstorens door de pausen die hun leven niet meer zeker waren in het Vaticaan. Nu rest een monument met overblijfselen uit verschillende perioden. De sobere resten uit de tijd van Hadrianus en de versierde kamers en andere overblijfselen van de pausen die hier woonden. Na een espresso met een lekker hapje zijn wij naar de Gesú gegaan. De kerk die ter ere van Loyola, de oprichter van de Jezuietenorde, is gebouwd. DSCN0580-MediumHet is gek dat je in een kerk staat die niet alleen de eerste Jezuietenkerk is, maar ook dat dit een kerk is die de overwinning op de protestanten en andere ketters verbeeld. De man die hier geëerd wordt was de drijvende kracht achter de inquisitie en heeft vele doden in naam van het geloof op zijn naam staan. Daar is in de kerk niet veel meer van te merken, behalve in de beelden. Ronde cherubijntjes die boeken verscheuren en een plafondschildering die de overwinning van het ware geloof op de heidenen verbeeld, meer heb ik niet gevonden.Gouden ArmOok was er een gedenkteken voor Sint Andreas, die in zijn eentje 300.000 bekeringen op zijn naam heeft staan. En dus staat hier een gouden altaar met daarop een afbeelding van zijn arm waarmee hij al deze mensen gedoopt heeft. Of die arm daar ook daadwerkelijk bewaard wordt weet ik niet. Ik heb inmiddels wel genoeg relieken gezien om dat te willen aannemen.
En nog was de taart niet op. Terug naar de markt van Trajanus vlak bij het Forum van Trajanus, daar nog even rondgehangen en terug naar het hotel, even uitrusten en dan eten. Morgen meer.

Mijn Foto's

Huiswijn