Archive for the ‘Huisdieren’ Rubriek

Het is nu een jaar geleden dat ik met pensioen ging. Een jaar van aanpassen aan de nieuwe situatie. Van de ene op de andere dag ben je werkloos. Zit je thuis en glijden de dagen voorbij. Het is fijn dat je ’s ochtends net zo lang in bed kan blijven liggen als je wilt, daarna rustig kan ontbijten, zonder haast koffie kan drinken om daarna een boek te pakken en lekker te lezen. Maar na twee maanden had ik het wel gezien. De “huishouding” waarvan ik gezworen had dat ik mij daar nooit mee bezig zou houden en een paar dagen per week de kleinkinderen. Ik begon mij te vervelen.

Ik kan natuurlijk een baantje als vrijwilliger zoeken. Ik was  gevraagd door twee twee instellingen voor maatschappelijke dienstverlening waar ik in het verleden veel contact mee had. Ik ben daar niet op ingegaan, het zou voor mij te veel een voortzetting zijn van dat wat ik voorheen betaald deed en dat leek mij geen goed idee. Ook zag ik mijzelf geen koffie inschenken in een bejaardenhuis of als maatje. Ik heb mij daarom ingeschreven bij twee 65+ uitzendbureaus en werk af en toe tijdens examens als surveillant, leuk werk en weer eens iets heel anders.

Maar toch bleef het knagen. Ik dacht soms met weemoed terug aan de tijd dat wij honden hadden. Met een hond kom je buiten en voldoende beweging plus je leert andere mensen kennen. Maar wat voor hond? Mijn lief en ik hebben daar in het verleden vaak over gesteggeld en konden het niet eens worden. Weer een bouvier, of wellicht een Duitse staande langhaar? Dat wilde ik niet. Onze Duitse staande Roland was 10 jaar lang onvermoeibaar en daarna, van de ene dag op de andere dag, een oude man die moeizaam achter ons aan sjokte. Dat wilde ik nooit meer. Ik heb liever een ras dat wat geleidelijker verouderd. Het werd ook geen bouvier. Bouviers zijn geweldige honden, maar worden niet echt oud en hebben een hoog risico op heupproblemen. Ik moest daarom steeds meer denken aan mijn eerste hond, Daphne. Daphne was een orange belton Engelse setter en aan David, de setter die wij later als herplaatshond in huis namen. Lieve vrolijke en vooral zachtaardige honden die goed zijn met kinderen en andere huisdieren. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik wilde een Engelse setter.

Vanaf het moment dat het besluit gevallen is heb ik mij in eerste instantie aangemeld bij twee fokkers die dit najaar een nestje verwachten. Fanchon en Vanquish. Maar hoe gaat het, als je eenmaal iets in je hoofd gezet hebt, blijf je zoeken om zo snel mogelijk een pup in huis te halen. Ik bleef dus het internet afzoeken. Eerst gekeken bij het asyl (DOA). Die hebben tegenwoordig voornamelijk van die modieuze vechthonden. Bullterriers, American staffordshire terriers enz. Daarbij kregen de meeste honden het advies dat ze alleen geschikt waren voor een gezin met kinderen ouder dan 13 jaar. Dus niets voor ons. Overigens denk ik ook dat ik niet de juiste baas ben voor zo’n hond. Ook een hond uit de opvang in het buitenland (dodingsstations noemen ze die) kwam niet in aanmerking. Er worden setters aangeboden die afkomstig zijn uit Spanje en Griekenland, maar je weet niet precies wat hun verleden is en het verhaal van de hond kan je ook niet controleren. Je weet niet hoe ze gesocialiseerd zijn, zij hebben geen stamboom en zijn vaak al wat ouder.

Uiteindelijk vond ik via een site van fokkers van rashonden een fokker in Duitsland die puppies had en nog een in de aanbieding, jammer genoeg was dat een reutje en ik wilde perse een teefje. Een week na de bewuste mailwisseling ontvang ik weer een mail van de fokker, zij kon mij alsnog een teefje aanbieden. Ze had de hond Courtney, vastgehouden voor iemand die er op het laatste moment van afgezien had. Wij kregen foto’s toegestuurd, van de vaderhond, de moederhond en het bewuste teefje.

Hierna is de hele procedure snel verlopen, via de mail heb ik de keuringsrapporten van de beide ouderhonden ontvangen, de stamboominformatie en de gezondheidsverklaringen. Wij werden het snel eens, en spraken af dat wij de pup na onze vakantie in Limburg zouden ophalen in Maastricht.

Nora groeit voorspoedig, ze is nu 14 kg en 4,5 maand. Ik wandel iedere dag zo’n twee uur en geniet van haar speelse karakter en malle streken.

Niet alleen mensen houden van sneeuw, ook onze Felix.

Voetballen met sneeuwvlokken vind hij geweldig!

En als het allemaal teveel wordt kruip je gewoon onder een van de plantentafeltjes.

Vanmiddag hebben wij op Malín gepast. Haar moeder moest met Konijn naar de dierenkliniek. Ze is al geruime tijd ziek, sterk vermagerd en spuugt al haar eten uit. De dierenarts kon niets vinden en had een internist geadviseerd. Ze kwam terug met slecht nieuws. Konijn heeft een verlamde slokdarm, een zeldzame, ongeneeslijke ziekte.

Wat zou het toch mooi zijn als onze huisdieren net zo oud werden als wij.

Mijn Foto's

Huiswijn