Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_profile::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 26

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::widget($args) should be compatible with WP_Widget::widget($args, $instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50

Warning: Declaration of FDX_Widget_search::form() should be compatible with WP_Widget::form($instance) in /home/vhosts/zijnwijdat.nl/httpdocs/wp-content/plugins/wp-twitter/modules/class-p2.php on line 50
Hotel - Zijn Wij Dat?

Archive for the ‘Hotel’ Rubriek

HeraHotelVoorpret is bijna net zo leuk als de reis zelf. Volgende week om deze tijd zijn wij in Athene. Ik heb een bezoek aan Athene lang uitgesteld. De Griekse kunst doet in mijn ogen soms “glad” aan. Toch kunnen wij zo langzamerhand niet meer om een bezoek aan Griekenland heen. Wij hebben ons ter voorbereiding door een stapel boeken van en over de oude Grieken gewerkt, onze kennis van de Griekse Mythologie opgefrist en een aantal reisgidsen geleend bij de bibliotheek. (Gek genoeg was er nergens een reisgids van Athene te koop, volgens de kaartenwinkel aan de Overtoom, zijn ze in herdruk.)

Voorlopig verlustig ik mij nog even aan de foto’s van ons hotel (zie boven): het Hera Hotel en de inhoud van onze reisgidsen en droom ik al vast weg…

St. GerlachVandaag zijn wij in Berg en Terblijt, vlak bij Houthem-St. Gerlach. St. Gerlach is een plaatselijke heilige. Hierboven een beeltenis van de sint, zoals hij staat in het kapelletje in Houthem. St. Gerlach was een kluizenaar die in de 12e eeuw in een holle eik leefde. De eik is er niet meer, wel een kerk die naar hem vernoemd is en een klooster.

Wij zijn al weer over de helft van ons verblijf in Iran, een verblijf dat tot op heden goed is bevallen. Een goed moment om nog eens wat indrukken op te schrijven. WatersysteemEr mag dan wel bijna overal gebruik gemaakt worden van spaarlampen, van roetfilters op de auto’s heeft men kennelijk nog niet gehoord. Iran is erg stoffig en de smog is echt af en toe hinderlijk. Ik heb last van mijn neus, die zit vol stof en dat is niet echt prettig. Het is natuurlijk ook een gevolg van de droogte. Al is er in Iran – tenminste in de plaatsen waar wij geweest zijn – voldoende water. De Iraniers hebben een ingenieus waterwinsysteem dat dateert uit de oudheid en datzelfde systeem wordt nog steeds onderhouden: qanats. Water wordt opgevangen aan de voet van de bergen als de sneeuw smelt in het voorjaar en via een onderaards leidingsysteem geleid naar de dorpen en andere plaatsen waar het water nodig is. Ook zijn er natuurlijke bronnen, beekjes en rivieren.
Wij zijn nu in Keshan en hebben een ietwat vervallen hotel vlak bij de Fintuin. De bedden zijn schoon, de WC bril is gecapittioneerd en dat is een raar gevoel aan de billen. Ik durf niet zonder mijn slippers over de vloer te lopen, dit hotel heeft duidelijk betere tijden gekend en die betere tijden zijn niet nu! FintuinOver die Fintuin: het is vandaag vrijdag, de zondag van de moslims. Veel mensen zijn Teheran ontvlucht en brengen een bezoek aan de Fin tuinen. En dat doen ze in duidelijk andere kledij dan die waarmee door de week naar school en werk gegaan wordt. Vuurrode hoofddoeken, strakke jurkjes, driekwart mouwen, blote voeten in miniscule sandaaltjes, en de blote voeten in de rivier. Overigens is de Fin tuin duidelijk een bezienswaardigheid en dat niet alleen voor Nederlanders, het was er werkelijk stampvol. In de tuin bevindt zich een badhuis. In dit badhuis is ooit een vizier van de Shah Nadir Al Din vermoord. Nadat hij gevangen genomen was, werd aan hem gevraagd hoe hij wenste te sterven. Hij koos voor het doorsnijden van zijn slagaderen. Zijn misdaad: hij wilde vernieuwingen. Bij de plaats van de misdaad staat een dubbele rij van wel 100 meter, wij hebben het badhuis dus niet bezocht. Fintuin filmende meisjesFotograferen: gewoonlijk zijn het de toeristen die de locals filmen en fotograferen. Zo niet in Iran. Ik voel mij af en toe een beroemdheid. Overal wordt je – al dan niet openlijk – gefilmd en gefotografeerd, alsof ze nog nooit een buitenlander gezien hebben. Af en toe fotografeer ik terug en dat leidt tot grappige ontmoetingen. Helaas is hun engels vaak beperkt, net als mijn Farsi.
Ook filmen en fotograferen de Iraniers elkaar doorlopend. Het lijkt wel of iedere Iranier een filmcamera of digitaal fototoestel heeft. Zij die geen digitaal apparaat hebben beschikken wel over een Russische Zenit met telelens! Mobieltjes heeft ook iedereen hier en het lijkt wel als of er niet gefotografeerd er wel aldoor ge-smst wordt. Ook onze Gids Mansour, is doorlopend aan het sms’en. Hij is overigens een aardige man van 25.

Iraanse mannen en vrouwen zijn erg mooie mensen. Het zijn geen arabieren. Ook in gedrag, manieren verschillen zij sterk van de omringende landen. Het zijn afstammelingen van Elemieten en de oude perzen, aryans (arier is zo’n rot woord, maar dat is wel wat iranier, aryan, betekend).
De vrouwen zijn heel mooi met hun zwaar opgemaakte ogen en ook de mannen kunnen ermee door. De jongens hebben vaak opgekamde kapsels, strakke t-shirts en spijkerbroeken.

Het verkeer: dat is ook wel een paar regels waard. Ik weet niet of je in Iran rijles moet nemen en een rijbewijs moet halen. Als het zo is, zou je het niet zeggen. Iraniers zijn doldrieste verkeersvandalen! Als voetganger moet je heel goed uitkijken, het juiste moment zoeken en dan met ware doodsverachting oversteken. Zoiets als in Parijs, maar daar heb je zebra’s en die worden gerespecteerd, hier zijn het lastige strepen op de grond. Onze chauffeur is een kleine, slanke man, maar een beer in het verkeer. Altijd net even de bus schuiven voor een andere auto, ze zachtjes van de weghelft afdrukken (overigens dat doen de andere autorijders ook). Het is een georganiseerde chaos. Wij hebben nog geen ongelukken gezien, al hou je af en toe je hart vast. Maar op het laatste moment wordt er altijd ingehouden en loopt alles net goed af. Heerlijke pudding!Nog even over de hotels. Wij hebben over het algemeen prima hotels, met uitzondering van het huidige. Gisteren overigens lekker gegeten in een 5 sterren hotel, volgens onze gids het beste hotel in Iran, het Abbasi Hotel in Esfahan. Een voormalige caravanserail, prachtig gerestaureerd met een grote koele binnenplaats waar gegeten kan worden, koffie gedronken en gekletst. Natuurlijk voorzien van vijvers en fonteinen. Het eten was prima, een keur van Iraanse gerechten: een rijstpuddingkje met saffraan, kaneel, amandelen en pistachenoten vooraf, dolmas gevuld met rozijnen en rijst, gevulde aubergines met rijst, gehakt en kruiden, yoghurt met spinazie allemaal even lekker. Lekker etenTenslotte vandaag een liter rozenwater gekocht en mintwater. Nu kan ik thuis dough maken (yoghurt, zout, mintwater, koolzuurhoudend water, kruizemunt). De rozenwater is om Iraanse toetjes en ijs te kunnen maken.

Mijn Foto's

2017-04-16.jpg