Zijn Wij Dat?

Archive for the ‘Diversen’ Rubriek

Vandaag ontving ik een mail met een link naar deze video. Het is een registratie van een wraakactie van Basta tegen de Vlaamse telecomoperator Mobistar. In deze video krijgen ze een koekje van eigen deeg. Of beter: de bewakingsdienst van Mobistar krijgt dit koekje geserveerd. Of hiermee het helpdeskbeleid van Mobistar aangepast wordt durf ik te betwijfelen, maar het is een erg leuk filmpje en heel herkenbaar. Bekijken dus.

Afgelopen week moest ik denken aan Frank Zappa’s waarschuwing dat er zijn vijanden zijn van een “vrij Internet”. Er is een macht die knaagt aan de internetkabel. In een artikel in de Huffington Post schrijven David Segal en Aaron Schwartz over de praktijken van een groep Amerikaanse republikeinse en conservatieve politici om de greep op Internet te vergroten.

Twee weken geleden is de Combating Online Infringement and Counterfeits Act (COICA) geïntroduceerd. De COICA zorgt voor twee zwarte lijsten met domeinnamen. Rechtbanken kunnen domeinen toevoegen aan de ene lijst en het Openbaar Ministerie controleert de tweede lijst.  Aan de hand van deze lijsten kunnen Internet Service Providers (ISP’s) en anderen gedwongen worden de domeinen op de eerste lijst te blokkeren. Domeinen op de tweede lijst kunnen “vrijwillig” geblokkeerd worden. De COICA wordt (en dat is natuurlijk niet verbazingwekkend) gesteund door de Motion Picture Association of America,US Chamber of Commerce, Screen Actors Guild,Viacom en de International Alliance of Theatrical Stage Employees.

Door de formulering van het voorstel, zou dit het begin kunnen zijn van censuur op het Internet. De nachtmerrie van Frank Zappa. Gelukkig is het nog niet zo ver.

This bill is in the first step in the legislative process. Introduced bills and resolutions first go to committees that deliberate, investigate, and revise them before they go to general debate. The majority of bills and resolutions never make it out of committee. [Last Updated: Oct 1, 2010 3:18PM]

Waakzaamheid blijft nodig. Amerika is niet zo ver weg als je misschien denkt.

Als ambtenaar maak je soms wat mee, zoals vandaag. Vandaag was ik aanwezig bij de opening van het nieuwe kantoor van MadiZo en mocht ik in het kleine zaaltje waar alleen een select gezelschap toegelaten werd bij de plechtigheid. De andere genodigden konden tot hun teleurstelling alleen via televisieschermen zien wat er in de andere zaal – met Máxima – gezegd en gedaan werd.Na het officiële gedeelte was er een kort gesprek met jongeren en en werd Máxima rond geleid in het nieuwe kantoor en voorgesteld aan een aantal aanwezigen.

Op de bovenste foto is Máxima in gesprek met Marie-Louise Voors, projectmanager van de Delta Lloyd Groep Foundation, die samen met de gemeente Amsterdam budgetlessen voor jongeren financieren. Op de onderste foto staan Jurenne Hooi, de directeur van MadiZo en Máxima tijdens het voorstelrondje.

Overigens de mensen die denken dat ik meteen aanhanger van de monarchie geworden ben, moet ik teleurstellen. Máxima maakte een heel sympathieke en vriendelijke indruk. Maar dat is niet voldoende om van mijn geloof te vallen. De rode vlag is dus nog niet ingeleverd voor een oranje wimpel.

Steeds meer jongeren raken in de schulden of maken schulden. Vanuit mijn werk heb ik daar dagelijks mee te maken. In Amsterdam doen we daar wat aan. In een groot aantal scholen voor basis en voortgezet (speciaal en praktijk) onderwijs en in VMBO’s worden budgetlessen gegeven.  Daarnaast is er in vrijwel alle ROC’s een financieel advies- en informatiespreekuur. Toch is dit niet genoeg om schulden onder jongeren te voorkomen. Er wordt thuis, in de gezinnen, te weinig gepraat over geld.

Onlangs stond er een artikel in de krant dat studenten zich vaak onvoldoende realiseren dat de studielening ook echt een lening is, die je moet terugbetalen mét rente! Ook de verwachtingen van het salaris dat ze na hun studie gaan verdienen zijn soms erg onrealistisch. Veel jongeren blijken geen idee te hebben van de waarde van geld en de kosten van levensonderhoud. Dat zorgt later, als ze op zichzelf gaan wonen, voor problemen.

Vorige week was ik aanwezig bij een conferentie van de Hogeschool Utrecht over dit onderwerp. In Utrecht heeft de Hogeschool in samenwerking met studenten budgetlessen verzorgd voor VMBO en MBO scholieren. Er is ook een boek verschenen over de rol van professionals bij de financiële bewustwording van jongeren onder de titel “Geld rolt”.

Nog beter zou het zijn als lessen financieel bewustzijn opgenomen worden in het curriculum van alle opleidingen. Want met een budgetlesje hier of daar, ben je er niet. Kinderen moeten vanaf hun start in het onderwijs vertrouwd gemaakt worden met geld. Financiële opvoeding is net zo belangrijk als lezen en schrijven. Het vraagt dan ook om een constante betrokkenheid van ouders en opvoeders.

Door een collega werd ik op dit bericht in De Telegraaf gewezen: Rijke man met bijstandsvrouw. De gemeenten Dongeradeel en Dantumadiel hebben het initiatief genomen om bijstandsvrouwen een make-over aan te bieden. Een training sociale vaardigheden en presentatie, een kledingadvies en een bezoek aan de kapper, waarna de vrouwen zich kunnen inschrijven bij het relatiebureau Mens & Relatie. Doel: een relatie met een werkende, verdienende man (met een inkomen boven de bijstandsnorm).

Regelmatig verschijnen er onderzoeken waaruit blijkt dat er meer vrouwen uit de bijstand komen door een (nieuwe) relatie, dan door re-integratie. Ik heb jarenlang “in de bijstand” gewerkt. Met mijn collega’s grapten wij wel eens: zullen wij een relatiebureau beginnen?  De gemeenten Dongeradeel en Dantumadiel hebben de daad bij het woord gevoegd en menen het serieus. Zij betalen niet alleen het bemiddelingsbureau, maar hebben ook 1400 euro p.p.  over om de vrouwen bemiddelingsklaar te maken.

Voor die 1400 euro mag de bijstandmoeder naar een kapper in Dokkum en krijgt ze een ‘imagoadvies’. Ook wordt de kledingkast doorgenomen, wordt er geshopt indien de garderobe niet hip genoeg is, en krijgt de vrouw tips op het gebied van sociale vaardigheden, lichaamshouding en presentatie.
Wanneer de vrouw ‘geupdate’ is, mag ze op de foto bij een fotograaf waarna ze wordt ingeschreven bij relatiebureau Mens en Relatie uit Oentsjerk.

Vanzelfsprekend kijk ik reikhalzend uit naar het evaluatierapport van dit project. Zouden straks alle bijstandsvrouwen van deze twee gemeenten straks net zo stralen als de personen in deze foto’s van het bemiddelingsbureau?

Wie weet straks ook in Amsterdam?