Archive for the ‘Dieren’ Rubriek

Het is nu een jaar geleden dat ik met pensioen ging. Een jaar van aanpassen aan de nieuwe situatie. Van de ene op de andere dag ben je werkloos. Zit je thuis en glijden de dagen voorbij. Het is fijn dat je ’s ochtends net zo lang in bed kan blijven liggen als je wilt, daarna rustig kan ontbijten, zonder haast koffie kan drinken om daarna een boek te pakken en lekker te lezen.

Maar na een paar maanden “vakantie”, had ik het eigenlijk wel gezien: wat is het saai! Ik werd steeds meer “huisvrouwtje”. Natuurlijk zijn we vaak weg. Ik heb van mijn man een museumjaarkaart gekregen en die gebruiken we dan ook. Ik struin regelmatig het internet af op goedkope vakantie aanbiedingen en ook daar maken wij gebruik van. Wij zijn immers niet echt gebonden aan de schoolvakanties. Ik pas een paar keer per week op de kleinkinderen en dat is het dan.

Leuk vrijwilligerswerk heb ik niet kunnen vinden. Ik ben niet geschikt voor koffie schenken in het bejaardenhuis of als maatje. Ik had meteen kunnen beginnen bij een van de instellingen voor maatschappelijke dienstverlening waar ik tijdens mijn werk veel contact mee had, maar dat wilde ik niet. Het zou in feite een voortzetting van mijn oude werk betekenen en dat leek mij niet verstandig. Die periode is nu afgesloten en een goed moment om iets anders te gaan doen, maar wat?

Dus toch maar weer op zoek naar een baantje en heb ik mij ingeschreven bij twee 65+ uitzendbureaus en werk ik af en toe in de examenperiodes als surveillant bij hogescholen en universiteiten. Leuk werk en weer eens heel iets anders. Ik had nog steeds te veel vrije tijd om handen en het bleef knagen. Ik dacht af en toe met heimwee terug aan de tijd dat wij honden hadden.

Wij hebben in het verleden naast katten, konijnen en gerbils, altijd honden gehad. Mijn eerste hond Daphne, ik was toen 16, was een orange belton Engelse setter. Later namen mijn man en ik twee bouviers, Boris en Wark en weer later een Duitse staande langhaar, Roland en een Engelse setter David.  Waarom zouden we nu ik alle tijd heb, niet weer een hond nemen en als we dan een hond nemen wat voor een moest het dan worden?

Eerst heb ik de website van het DOA, het Dierenopvang centrum Amsterdam, kortweg het Asyl bezocht. Die hebben kennelijk tegenwoordig voornamelijk vechthonden. American staffordshire bullterriers en aanverwanten. Niet geschikt voor gezinnen met kinderen beneden de 13 jaar. Dus ook niet geschikt voor ons gezien de leeftijd van onze kleinkinderen. Los daarvan ben ik denkelijk ook niet de juiste baas voor zo’n hond. Dus die viel af.

Dan Marktplaats. Op Marktplaats kan je puppies en volwassen honden vinden van vrijwel elk ras, plus rassen waarvan ik nog nooit gehoord had.  Maar ik wil natuurlijk ook geen beest van een hondenhandelaar, de risico’s van een niet goed gesocialiseerd dier, slecht verzorgd en ziek, zijn te groot. Wel viel mij het grote aanbod van (ras)honden op uit Spanje, Portugal, Griekenland, Roemenie en Hongarije op. Er zijn clubs die honden uit de asyls (dodingsstations worden ze genoemd) in die landen ophalen en hier herplaatsen. Sommige van die honden zagen er best aantrekkelijk uit, maar ik durfde het niet aan. Je weet immers vrijwel niets van het verleden van de betreffende hond en je kan het verhaal van de plaatsende organisatie niet verifieren. Dus ook dit viel af.

Intussen was het mij duidelijk. Ik wilde niet weer een bouvier, al zijn het geweldige honden. Ik wilde ook niet weer een Duitse staande langhaar. Roland was een geweldige hond, maar na een energiek leven, verouderde hij plotseling en was hij naar ons gevoel plotseling van de ene dag op de andere, van een jonge levenslustige vent een oude man. Ik heb liever een hond die wat geleidelijker verouderd zo dat ik mij kan voorbereiden op het onvermijdelijke einde.

En zo werd het dus weer een Engelse setter. Mijn eerste liefde en nu dus waarschijnlijk mijn laatste. Het moest ook een teefje zijn. Die zijn wat kleiner en lichter en nu ik ouder wordt is dat niet onbelangrijk. Internet wees uit dat er een paar actieve fokkers zijn van Engelse setters in Nederland. Deze hadden beiden geen pups in de aanbieding. Ik wilde graag een pup zodat ik die zelf kan opvoeden. Onze laatste  Engelse setter David was een herplaatshond en manieren heb ik hem nooit kunnen leren. Wel was hij heel erg lief en een geweldige gezinshond plus heel erg mooi.

Ik bleef dus zoeken en uiteindelijk vond ik via internet een fokker in Duitsland: Bitburg, die nog een Engelse setter pup van 3 maanden had. De pup was besteld door iemand die er op het laatste moment van afgezien had. Via een Nederlandse vriendin van de fokker is het contact gelegd en konden wij haar aansluitend aan een vakantie in Maastricht ophalen. Dit is voor ons eigenlijk een heel ongebruikelijke procedure. Normaliter bezoek je de fokker voor aanschaf meerdere malen om kennis te maken met de pup en haar ontwikkeling te volgen. Dit keer hebben we het helemaal  digitaal gedaan. De stambomen van beide ouders en de pup hebben wij in Pdf ontvangen met de keuringsrapporten (HD, BAER, etc.) en foto’s van de pup en beide ouders.

Intussen is Nora (naam gekozen door onze kleindochters) al weer drie weken bij ons. De zindelijkheidstraining gaat goed. Wij hebben een bench aangeschaft waar vooral onze katten erg blij mee zijn.

Ik heb dus weer een invulling van mijn dagen. Ik heb mijn werk als surveillant zes maanden stil gezet om Nora op te voeden en te trainen en daarna zien wij wel.

Vakantie Heihaas Putten 005 (Large)Ook zag ik onlangs deze wollige lammetjes, net speelgoed, je zou er zo een meenemen ;-D

Vakantie Heihaas Putten 006 (Large)

Vakantie Heihaas Putten 001 (Large)Onderweg kwam ik deze fuut tegen met kleintjes. is dit geen geweldig gezicht?

De vogels bij ons in de buurt hebben het goed.

Zie hier de Vogelman. iedere dag voedert hij meeuwen, duiven en zelfs luie reigers.

Kijk eens wat de kat binnenbracht, een spitsmuisje. Jammer genoeg was het beestje al overleden. Wij hebben het diertje een plekje gegeven in onze tuin.

Mijn Foto's

2017-04-16.jpg