Archief van oktober 2012

Wij begonnen met een huis in Weesp. Onlangs heeft onze oudste dochter daar een huis gekocht en bij haar in het straatje stond nog de helft van een twee onder een kap woning leeg. Jammer genoeg bleek tijdens de bezichtiging dat het huis behoorlijk aangepakt moest worden. Gezien onze leeftijd is zelf doen niet echt een optie, daarnaast was de prijs dusdanig hoog dat het met dit huis niets werd.

Voor het volgende huis togen we naar de Bijlmer. In Zuidoost staan prachtige woningen en een daarvan trok onze aandacht. Mooie grote ramen van plafond tot aan de grond, een originele inrichting een aparte tuin plus een geweldige design keuken. Helaas was de koopprijs niet onderhandelbaar. Bijkomend nadeel was de erfpacht die bovenop de koopprijs komt. Dus ook die ging niet door.

Nummer drie was weer een woning in de Bijlmer. Ik had een leuke woning gezien en dacht laat ik dit keer eerst de makelaar bellen om eens te informeren of de koopprijs onderhandelbaar is. Na de vorige ervaring wist ik het liever meteen. Nee, zei de makelaar, maar ik weet wel een ander huis voor je. Het staat op Funda, het is een bungalow met 7 garages. Zullen we een afspraak maken.? Nogal geschrokken van de voortvarendheid van deze makelaar reageerde ik met: zet het maar op de mail, dan kijk ik er wel naar en bel wel.

Het bleek een fantastische – maar volkomen uitgewoonde – bungalow. Jammer genoeg kwamen wij er te laat achter dat deze bungalow op de veiling verkocht zou worden, waardoor wij te weinig tijd hadden voor het regelen van de hypotheek en alle andere zaken die nodig zijn voor je zelfs maar kan denken aan het uitbrengen van een bod. Intussen had ik wel al een aanbod voor overname van de garages die bij de woning hoorden van de bewuste makelaar die mij op de woning had gewezen. Het was een vier kamer bungalow met een badkamer en een aparte douche waarbij drie garages getrokken zijn, zodat het een gelijkvloerse villa geworden is. Daarnaast waren nog twee andere garages omgebouwd tot een soort “gastenverblijf”. De makelaar zag het wel zitten. “Ze krijgen nooit wat ze er voor vragen en ik neem de twee garages over die niet bij de woning getrokken zijn”. Maar na drie doorwaakte nachten, wist ik het zeker: dit durf ik niet aan. Kopen op de veiling is kopen zonder weg terug. De plok stond op 5000 euro, waardoor ik verwachtte dat zou worden ingezet op een verkoopprijs van 500.000. Dat is het dus niet geworden, de woning is uiteindelijk voor 295.000 verkocht. Bijna een huis en een spannend avontuur verder, gingen we op naar het volgende huis.

Woning nummer vier was weer een bungalow in de Bijlmer, dit keer zonder aangebouwde garages, maar wel zwaar verouderd. Op deze woning hebben wij een bod uitgebracht, maar een andere gegadigde overklaste ons bod, waardoor de woning aan onze neus voorbij ging. Misschien maar goed ook, want er moest best veel aan het huis gebeuren.

Inmiddels hadden wij onze blik verlegd naar de omgeving van Amsterdam. Zelf ben ik nogal gehecht aan Amsterdam. Ik vind het de fijnste stad van de wereld en hoe meer ik van de wereld zie, hoe meer ik van Amsterdam ga houden. Maar woningen in Amsterdam zijn al snel 100.000 duurder dan elders door de erfpacht en omdat een huis in Amsterdam erg gewild is. Ik ben nu eenmaal niet de enige die Amsterdam een geweldige stad vindt. Dus bezichtigden wij een leuke woning in het centrum van Weesp. Prima onderhouden, en betaalbaar maar… Dit keer was de bovenetage eigenlijk niet goed bruikbaar. Geen een rechte wand waar een boekenkast kan staan. Het huis leek een vakantiehuisje. Lief, pittoresk gelegen, maar veel te klein voor boekenwurmen zoals wij. Nummer vijf werd dus ook niets.

Nummer zes was weer een woning in Weesp. Dit keer een maisonnette met een schappelijke prijs en een prachtige keuken. Ook dit huis is afgekeurd vanwege ruimtegebrek en bovenburen. Ik ben een keer mijn huis uitgepest door een gestoorde bovenbuurman en dat zal mij geen tweede keer gebeuren. Dus ook dit huis ging van de lijst af.

Toen kwam Esstede in Diemen. Een eengezins rijtjes huis met een voor- en achtertuin aan een groenstrook met water. Het huis was volkomen doorgerookt (de vorige – overleden – bewoner was duidelijk een stevige roker) en uitgewoond, maar met mogelijkheden. De prijs was betaalbaar dus besloten wij een bouwkundige keuring door Martin van Dorp van Eigen Huis Bouwkundig Advies te laten uitvoeren. Hij heeft onze oudste dochter behoed voor een miskoop, dus logischerwijs kozen wij ook voor hem. Er bleek nogal wat loos aan de woning, maar het ergste was de riolering. Die bleek direct te lozen in de kruipruimte door een kapotte rioleringsbuis. De verkoper wilde dat wel repareren, maar zou niet de kruipruimte saneren. Daarnaast bleek dat de buren de muur van hun uitbouw op het aan te kopen erf gezet hadden zonder juridische afspraken over erfdienstbaarheid. De verkopende makelaar reageerde hier nogal laconiek op, wat bij ons een naar gevoel opwekte. Zo te zien aan haar reactie wist zij dit wel, maar had dit niet aan ons verteld. We hadden dit huis best willen hebben, maar om meteen een conflict in de dop en vervuilde grond aan te kopen ging ons te ver. Dit, samen met alle andere zaken die opgeknapt moesten worden maakten dat wij uiteindelijk afgezien hebben van de woning.

Hierna kwam de open huizen dag. Vijf huizen stonden
op ons lijstje waaronder het huis dat het uiteindelijk geworden is. Dit huis is ongeveer gelijkwaardig aan het huis dat we nu bewonen. Het ligt natuurlijk niet zo gunstig als ons huidige huis en is ook kleiner, maar het heeft een voortuin van ongeveer 20M2 en een achtertuin van 39M2. Het heeft een iets grotere keuken en het is geen “doe het zelf” project. Er moet nog wel het een en ander aan gebeuren, maar niets ernstigs. Met de zegen van de bouwkundige hebben we vrijdag het koopcontract getekend.

Zodra de financiering rond is verhuizen wij naar Diemen. Met dank aan onze regering die toestaat dat huurhuizen onbetaalbaar worden voor de mensen die er in wonen. Nu maar hopen dat de hypotheekrente aftrek niet helemaal wegbezuinigd wordt en er nog iets van ons pensioen overblijft na aftrek van de ziektekostenpremie.

De laatste tijd speelt het liedje van René Froger telkens door mijn hoofd, want het is zover. Wij hebben een eigen huis. Na het bekijken van veel, heel veel woningen hebben wij gekozen voor deze eensgezins rijtjes woning in Diemen. Het is een tamelijk doorsnee huis. Vier kamers en een zolder plus een voor en achtertuin. Het zal ons zwaar vallen om onze huurwoning te verlaten, maar blijven is geen optie. De Europese afspraken en het beleid van onze regering, maken blijven onverantwoord. Want wat is de aanleiding voor deze grote stap?

Op een nacht schrok ik overeind in bed. Ik had – zo’n beetje tijdens mijn halfslaap – een berekening gemaakt. Wij zijn 13 jaar geleden in ons huidige huis getrokken. Op dat moment was de huur 1200 gulden, ongeveer 544,54 euro. Nu, nog geen 13 jaar later is onze huur gestegen naar 1086,37 euro of te wel 2393,23 in harde Hollandse guldens. Wat zou de huur worden over nog eens 13 jaar, of over 20 jaar? Een snel rekensommetje wees uit dat het best mogelijk is dat die huur dan  verdubbeld is tot misschien wel 2000,- euro of nog meer.

De volgende dag heb ik op mijn Abp gekeken wat mijn pensioen zou worden. Na al dat geschrijf in de kranten over rijke ouderen verwachtte ik toch zeker 70% van mijn laatstgenoten loon als pensioen. Dus niet! Vergeet dat fabeltje van rijke ouderen maar, ik ken ze niet en ik ben het zeker niet. Ik werk vanaf mijn 16e jaar, dus nu al meer dan 40 jaar. Maar rijk ben ik er niet van geworden en mijn pensioenberekening op de website, is in 5 maanden tijd met 200 euro gedaald.

Hoofdpijn. Hoe moet dat nu. Over drie jaar ga ik met pensioen. De inkomensgrens voor een sociale huurwoning is verlaagd en een ding is zeker, mijn pensioen zal meer zijn dan de grens van 33.000 per jaar en mijn huidige woning is tegen die tijd voor ons onbetaalbaar geworden. Mijn conclusie was dat er nog maar een mogelijkheid open stond: kijken of wij een huis kunnen kopen zodat wij onze woonlasten voor tenminste 20 jaar vast kunnen zetten.

Op naar een hypotheekadviseur. Het voordeel van mensen in je omgeving die al koopwoningen hebben is dat je advies krijgt. Een daarvan was dat een commerciële hypotheekadviseur – gezien ervaringen – geen wijze stap is. Dus kozen wij voor de hypotheekservice van de Vereniging Eigen Huis. Niet gratis, maar wel onafhankelijk. Tot onze verbazing bleek een hypotheek geen onmogelijkheid. Ik had verwacht dat gezien onze leeftijd (62 en 66) een hypotheek best moeilijk zou zijn. Maar dat was volgens de adviseur niet het geval. Ook bleek dat je de hypotheek gewoon voor 30 jaar kan afsluiten. Na een uitleg over de diverse hypotheekvormen en een berekening, kwam er uit dat wij wel degelijk een huis konden kopen en wat belangrijker is, tegen lagere lasten dan ons huidige huurhuis. Na wat heen en weer gepraat: we willen eigenlijk ons huidige huis niet uit, toch maar besloten om te zien naar een ander huis. Een koopwoning. Doelstelling: een goedkoper huis, een grotere keuken en geen “doe het zelf project”.

– wordt vervolgd –

Mijn Foto's

Huiswijn