De tweede dag hebben we via het hotel een busje met chauffeur gehuurd om ons naar het Egyptisch Museum te rijden en de Khan el Khalili Bazaar. Jammer genoeg mag er niet meer gefotografeerd worden in het museum, zes jaar geleden nog wel mits zonder flits. Dat is nu uitgesloten. Ook in de monumenten kon je voorheen zonder problemen je gang gaan mits je niet flitst. Dat is nu verboden. De foto’s in deze posting heb ik gemaakt in 2004.

Het museum maakt nog net als zes jaar geleden een rommelige indruk. Zoveel schatten bijna achteloos bij elkaar gezet. Het museum is ook nog even stoffig als voorheen. Waar moet je beginnen? Wij kozen voor de beroemdste stukken: de schat van Tut Ankh Amon. Ik kan en heb dat ook tijdens eerdere bezoeken gedaan, dagen doorbrengen in dit museum. De overweldigende rijkdom aan prachtige kunstvoorwerpen, het vakmanschap maakt telkens weer een enorme indruk. Na het museum bezochten we een falafelrestaurant, een tip van onze chauffeur.

Als voorgerecht had ik een lekker linzensoepje, gevolgd door heerlijke falafel. Bij het vertrek lieten de falafelbakkers zich enthousiast fotograferen.

Hierna was de Khan el Khalili aan de beurt, de beroemde grote bazaar van Caïro. Jammer genoeg namen we een verkeerde afslag en kwamen we midden in de textiel afdeling terecht, toch nog een t-shirt voor Malín en voor Ruud gekocht en een paar gouden oorbellen voor mij. Alleen dat afdingen, ik haat het! Voor je gevoel betaal je altijd te veel. Bij de juweliers is dat niet het geval. Goud betaal je naar het gewicht en daar valt niet op af te dingen.

Inmiddels was de dag al vrijwel om en moesten we ons naar het hotel haasten. Om negen uur moesten we op het vliegveld zijn voor onze binnenlandse vlucht naar Aswan, de volgende stop van onze reis.

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

Huiswijn