Bezorgd volg ik de ontwikkelingen rondom de pensioenen. Niet zo verwonderlijk op mijn leeftijd. Vandaag trok onderstaand bericht in De Volkskrant mijn aandacht. Ik bereid mij voor op een toekomst waarin droog brood mijn hoofdmaaltijd is.

Schokbestendiger
Werkgevers en vakbonden, die samen de pensioensector bestieren, willen het stelsel schokbestendiger maken. Het is voor pensioenfondsen steeds moeilijker toezeggingen waar te maken. Ze kunnen de oplopende verplichtingen, onder meer als gevolg van de gestegen levensverwachting, niet meer opvangen met premieverhogingen. Werkgevers willen niet langer blijven opdraaien voor de tekorten van de fondsen.

In het akkoord dat werkgevers en bonden vlak voor de verkiezingen sloten, staat hoe het pensioenstelsel robuuster gemaakt kan worden. Ze willen onder meer de pensioenleeftijd koppelen aan de levensverwachting. Dit maakt de fondsen minder gevoelig voor stijgingen daarvan.

Minder zeker
Verder wordt veel verwacht van het minder zeker maken van de bestaande pensioenrechten. Daarbij is bijvoorbeeld nog maar 90 procent van de toezegging zeker. Het voordeel voor fondsen is dat ze dan minder buffers hoeven aan te houden. Het onzekere deel van het pensioen is afhankelijk van de beleggingsrendementen. Volgens pensioendeskundigen is deze opzet uiteindelijk gunstiger voor de deelnemers omdat de kans op indexatie groter is.Met name vakbonden hebben moeite met deze opzet, omdat deelnemers meer beleggingsrisico’s lopen. Die hebben vaak grote bedenkingen bij het beleggen in aandelen.

Als ik dit bericht goed lees, staat er dat door overheveling van de risico’s naar de verzekerde, het pensioenstelsel “schokbestendiger” gemaakt wordt. Als de verzekeraar door verkeerd beleid en slechte beleggingen minder (of geen) winst maakt, is dat risico in de toekomst voor de verzekeringnemer.

Ik vind dat gek. Als ik een fiets koop, die binnen een jaar wegrot, kan ik die terugbrengen en mijn geld terugeisen. Dat kan ik niet met mijn pensioen. Ik heb niet eens zeggenschap bij de keuze  van de pensioenverzekeraar waar mijn geld wordt ondergebracht. Daar komt bij dat de afgelopen jaren een reeks van verslechteringen zijn doorgevoerd. Zo is het eindloon, middelloon geworden. Mijn pensioen is niet langer gebaseerd op mijn laatst verdiende loon, maar op het gemiddelde loon dat ik verdiend heb in de loop der jaren.  Het gevolg hiervan is dat als ik straks gepensioneerd ben, ik minder dan 70% van mijn laatste salaris als pensioen zal ontvangen (inclusief mijn verslechterde AOW).

Ter verdediging wordt aangevoerd dat onze levensverwachting de laatste jaren alsmaar stijgt en de financiële tegenvallers op de kapitaalmarkt. Maar die financiële tegenvallers zijn mede het gevolg van slechte beleggingen en risicodragende investeringen door de verzekeraars zelf.

Zo wil ik ook wel ondernemen, gedwongen winkelnering, gegarandeerde afname en garantie tot de deur.

2 Reacties naar ““Flexibel” pensioen”

  • Mado:

    Het is duidelijk: ouderdom is je eigen schuld. Had je maar niet zo oud moeten worden. Dus betalen. Anders moeten die arme jongeren dokken en dat is zo oneerlijk! (maar dat is materiaal voor een ander blogje 😉 )

  • Ja en nu gaan ze opeens zaken als spataderen, scheve tenen, enz. uit de basisverzekering halen. Het zijn geen ziektes maar ongemakken. En er is discussie omtrent de versleten heup: is dat nu een ziekte of een ongemak. Het moet niet gekker worden 🙁

Mijn Foto's

Huiswijn