Van Istanbul naar Bursa. Bursa een stad met 350 moskeeën, bijna net zoveel als Rome kerken heeft. Wij vertrokken om half negen om tegen de lunch aan te komen in Bursa. Een deel van de route hebben we per pont afgelegd. Eenmaal weer op de autoweg kwamen we een woedende groep jongens met honkbalknuppels tegen die midden op de snelweg stenen gooiden naar auto’s. Kennelijk had hun voetbalclub een wedstrijd verloren. Ik zag hoe de ramen van een personenbusje werden ingegooid en ook werden stenen naar andere auto’s gegooid. Gelukkig zaten wij op de andere rijbaan en werd ons gebaard door te rijden. En dat deden we ook maar.

Verderop zagen we nog hoe woedende in het rood geklede jongens uit een bus stroomden met honkbalknuppels in hun hand. Die waren duidelijk niet onderweg naar een wedstrijd, maar gingen hun kameraden steunen bij de matpartij. Voetbal, het is overal hetzelfde. Weer wat later, verder op de weg zagen we een politieauto staan. Die stond kennelijk te wachten tot de knokpartij afgelopen was. Wat een rare wereld. In Turkije zie je overal langs de kant van de weg, honden. Niet alleen volwassen honden, maar soms ook pups. Zo zag ik twee kleine pups van ongeveer 12 weken die samen langs de weg liepen. In Nederland had ik ze zo mee naar huis genomen. Turkse herdershonden (want dat zijn het), zijn mooie, rustige, wel grote honden. De hond hierboven heeft gelukkig wel een baas. Met zijn moeder woont hij bij een tankstation waar we onderweg even stopten voor een plaspauze.Eenmaal aangekomen in Bursa hebben we eerst in een park geluncht om daarna de tombes van de Ottomaanse heerser Mehmet en zijn familie te bekijken. Het bijzondere van de tombe van Mehmet is dat er een ronde uitsparing gemaakt is in het dak, waardoor de regen naar binnen valt op de met aarde afgedekte kist. Volgens de gids is dit op verzoek van Sjeik Mehmet gebeurt. Ook zouden we nog een ander complex met Ottomaanse graftombes bezoeken, het Muradiyecomplex, maar dat was op één tombe na, gesloten. Hieronder een foto van de met fraai tegelwerk versierde tombe, een groot verschil met de bescheiden laatste rustplaats van sjeik Mehmet.Tenslotte nog een tweetal Moskeeën. De Groene Moskee (zo genoemd vanwege de turkoois kleurige tegeltjes op de buitenmuur van de moskee) en de Ulu Moskee. Het zijn oude en eerbiedwaardige gebouwen, maar eigenlijk zeggen ze mij niet zoveel.Hierna hadden wij vrij. Wij hebben gekozen voor een wandeling door de bazaar. Het was zondag dus niet alle winkeltjes waren open, toch hebben wij nog een wandeling gemaakt door het gerestaureerde 14e eeuwse deel van de bazaar. Natuurlijk raakten we weer eens de weg kwijt. Zo’n bazaar is een groot doolhof voor mensen zoals wij, die de weg niet weten. Gelukkig vonden wij de weg terug voor we de bus misten.

2 Reacties naar “Bursa”

  • Mado:

    En me dan blauw betalen aan datakosten? Nee liever niet. Dan kan pas zodra ze de kosten voor roaming naar een normaal tarief terugbrengen.

  • Heb je daar de ketting gekocht? En wat de weg betreft: heb je geen app die je de weg wijst?

Mijn Foto's

Huiswijn