Archief van april 2010

Vanmiddag zijn wij aangekomen op Schiphol na een week een rondreis gemaakt te hebben door Turkije. Op een later moment plaats ik nog een verslag van onze ervaringen.Ik heb een klein begin gemaakt op mijn oude blogger website. Het is nog lang niet af en er moet nog veel aan verbeterd worden, maar het begin is er. Bij aankomst op Schiphol kwam alleen mijn koffer aan. De koffer van Ruud met al onze elektronische randapparatuur: opladers, kabeltjes om de camera’s met de computer te verbinden, onze telefoonopladers enz. zitten allemaal in die koffer. Gelukkig heb ik de helft van onze foto’s al op de Eee Pc gezet, nadat ik die heb uitgezocht, kan ik foto’s van de eerste helft van onze reis plaatsen. Voor het tweede deel – dat nog in de camera zit – moet ik een oplossing bedenken, mijn card reader is namelijk sterk verouderd en die kan de moderne snelle kaartjes niet lezen.

Onderweg kon ik vanwege een mij onbekende reden niet bloggen. Mijn lieve kleine Eee liet mij lelijk in de steek. Dat wordt dus uitzoeken wat er aan de hand is. In Nederland kon ik altijd wel bloggen. Turkse Firewalls?

Ik heb nogal wat huiswerk dit weekeinde. Mijn tomaten moeten de grond in, mijn pompoenen ook. Van een ervaren tuinier uit onze groep hoorde ik dat twee pompoenplanten genoeg zijn voor een tuin van ons formaat, de uitlopers kunnen wel vijf meter worden!

Ook waarschuwde hij mij dat mijn aubergines opgebonden moeten worden en dat ik ze dan niet te groot moet laten worden, anders vallen de planten om. Waarschijnlijk heb ik daar te veel van, maar de slakken hebben al buitengewoon veel interesse getoond, dus ik wacht even met wegschenken. Peper plantjes heb ik ook in overvloed. Dit weekeinde ga ik verder met verspenen, en dan heb ik er denk ik zo’n 20, wellicht wordt dat een verloting.

Ik hoop dit weekeinde wat tijd te vinden om dit blog bij te werken, anders komt het in de loop van de volgende week.Update 2 mei: Inmiddels is Ruuds koffer terecht. Gisterochtend werden wij om half acht ’s ochtends gebeld door een vrolijke meneer van Turkish Airlines met het bericht dat de koffer terecht is. Hij is behangen met labels, door een koerier afgeleverd bij ons thuis. Wel hebben wij een ding geleerd: nooit je electronica in de ruimbagage!

507px-The_Triumph_of_Death,_or_The_Three_FatesDit keer beslissen de schikgodinnen over onze vakantie. Het reisdoel is Turkije. Een reis van Istanbul naar Alanya. Onderweg doen we bekende opgravingen en bezienswaardigheden aan zoals Bursa, Troje, Pergamon en Pamukkale.

Als gevolg van de aswolk is het niet zeker of we ook kunnen vertrekken. Hieronder het bericht van onze touroperator. Het wordt spannend morgen.

Inmiddels hebben wij voor alle zekerheid een “plan B” gemaakt, want met vakantie gaan we!

Vertrek t/m 25 april
Op dit moment is het voor ons niet mogelijk om (vlucht)informatie te verstrekken over de reizen die de komende dagen gepland staan. Wij bekijken de situatie per dag voor de dag daarna. Zodra er nieuws is vindt u dat op deze website en zullen wij de passagiers die het betreft telefonisch informeren. Het heeft dan ook geen zin om telefonisch contact met ons op te nemen daar wij u niet meer kunnen vertellen dan u op deze website vindt.

Wat als uiteindelijk mijn reis niet doorgaat?
Als blijkt dat uw reis niet doorgaat, bieden wij u de mogelijkheid om te boeken naar een andere reis of datum of om kosteloos te annuleren.

Dolfijnen Vandaag kreeg ik een vreselijke email. Een mail met foto’s van een dolfijnenslachting in Denemarken. Het schijnt daar een jaarlijks volksvermaak te zijn, waarbij jonge mannen laten zien hoe stoer ze zijn door het doden van dolfijnen met een pikhaak. Ik wil niet alle foto’s plaatsen, ze zijn te erg voor woorden.

Bedacht op een Hoax (dit kan toch niet waar zijn?) heb ik dit evenement “gegoogelt”. Tot mijn schrik is het geen Hoax. Het internet puilt uit van de petities en statements tegen dit volksgebruik. Japan en Denemarken zijn de grootste dolfijnendoders zo blijkt. Teken de petities, laat dit vreselijke gebruik stoppen!

Wil je meer weten? Hier een kleine selectie van de artikelen die te vinden zijn op internet, waar je ook meer foto’s kunt vinden.

http://www.petitiononline.com/g0lf1nh0/petition-sign.html

http://www.petitionspot.com/petitions/faroeislands

http://stormblast1953.blogspot.com/2009/01/dolfijnen-slachting.html

http://anti-dolfijnenslachting.hyves.nl/forum/2708365/qt_C/Denemarken_slachtpartij/?&pageid=CXSJGOC4XEOKCO4C

apple_ipad-1Ik heb de iPad gezien. In de Media Markt Amsterdam Arena. En nog meer, ik heb er mee gespeeld! Het is een groot uitgevallen iPhone met een hoogglanzend scherm. De iPad is heel erg dun, 1,3 cm, maar hij lijkt dunner. De vingerbediening is eenvoudig, het scherm reageert snel, maar niet alle apps starten zoals je verwacht. Sommige apps draaien automatisch naar horizontaal, ook als je de iPad vertikaal houdt. (Zoals een bijgeleverd spelletje).  Als je wilt mailen verschijnt er een toetsenbord op het scherm, dat je met één vinger kan bedienen. Het ziet er allemaal heel mooi en gelikt uit, maar wat moet je met een iPad, wat voegt hij toe?

Ik zag geen hysterische taferelen, geen rijen mensen die een glimp probeerden op te vangen van de iPad.  Eerder hadden de meeste mensen hetzelfde als ik. Wat moet je met een iPad? Buiten werken in de zon, zie ik niet echt zitten met zo’n hoogglanzend scherm. Er zitten leuke apps op, maar nou ook weer niet geweldig. Natuurlijk, die komen wel, maar ik werd niet hebberig. En dat is gek. Een oude gadget freak, die niet hebberig wordt. Wat is er dan fout met de iPad?

Er is niets fout met de iPad. Maar hij kan niets wat een iPhone of netbook ook niet kan, eerder minder en voor veel meer geld. Kijk hier maar eens. (Overigens de Media Markt verkoopt de iPad nog niet.)

Na enig nadenken heb ik een nuttig gebruiksdoel gevonden voor de iPad. Als digitaal kookboek! De iPad is zo dun, dat hij makkelijk in mijn kookboeken standaard past. Hij neemt minder ruimte in dan een van mijn netbooks en door het grote scherm is het makkelijk lezen. De iPad heeft een fantastisch kleurenscherm, dus alle receptenfoto’s zien er heerlijk uit. Dus toch maar aan de iPad?

Bijlmerflat_Kraaiennest (Medium)Ik heb in het verleden 12 jaar gewoond in een flat zoals deze. Met veel plezier. Ik hield van de Bijlmer, ik hou minder van Zuidoost. De honingraat vormige grijze flats. Wat waren ze mooi als de zon op de ramen scheen. De flat leek dan een kunstwerk. Het oranje zonlicht dat weerkaatste in de ramen en de grijze lucht er achter. Prachtig!

Ik woon er niet meer. Het huis werd met het groter worden van onze kinderen te klein en verruild voor een eengezinswoning in een van de twee oude wijkjes in de Bijlmer. Dagelijks keken wij uit op zo’n prachtig flatgebouw. Wij hebben daar 13 jaar gewoond, maar mijn hart bleef in onze oude flat.

Op een gegeven moment werd het allemaal een beetje te veel. Wonen en werken in een buurt die nooit tot rust komt. Een wijk zonder stabiliteit. Een wijk waarin problemen altijd bouwkundig opgelost worden. Een wijk die zijn naam is afgepakt en ingeruild voor het neutrale, maar altijd fout geschreven: Zuidoost. (Zuid Oost)

Na de naamsverandering van de wijk, vele jaren geleden, volgen nu, met de nieuwbouw, nieuwe namen. Onschuldige namen, onbezoedelde namen, verleidelijke namen. Namen voor onschuldige nieuwbouw, Namen die een nieuw begin moeten symboliseren: Karspelhof, Gaasperparkpad, Fénicetoren, Evergreen, Mi Mundo di Color, Heart and Soul.

De namen doen aan muziek denken of aan een straat in een dorpje, niet aan een eensgezinswoning of flat in de Bijlmer. Dat is ook de opzet.  En met pijn in mijn hart denk ik terug aan de oude Bijlmer.

Mijn Foto's

Huiswijn