DSC00991 (Large)Ik zag er wel een beetje tegenop, maar met Google maps hebben wij de route gevonden vanaf ons hotel naar het busstation (optie: lopen). Zoals altijd viel het reuze mee.

Met de metro naar Attika en vanaf daar lopen. De route ging door een heel lange straat met alleen maar garages, auto en motorwinkels, taxigarages enz. Deur, na (garage)deur, pand na pand. Via een zijstraatje dat wij aanvankelijk over het hoofd hadden gezien, kwamen we bij het busstation. Snel een kaartje gekocht aaan het loket. In de bus was nog wat onduidelijkheid over de zitplaatsen. Op de kaartjes die verkocht worden staan stoelnummers. Dat hadden wij over het hoofd gezien en waren gewoon ergens gaan zitten. Onze buurman die onze verwarring doorhad gaf ons de raad gewoon te blijven zitten en dat hebben wij, zij het wat ongemakkelijk, gedaan. Het probleem loste zich vanzelf op toen de buschauffeur verklaarde (zo begrepen wij) dat het hem niets kon schelen waar mensen gingen zitten. Hierna werd er driftig van plek geruild en konden wij vertrekken. Na een busreis van ruim twee uur kwamen wij aan bij het busstation in Delphi.

Je zou verwachten dat er daar een bord staat dat de richting aangeeft naar de opgravingen, maar nee hoor niets er van. Nu is Delphi een doorlopende weg, (eigenlijk twee, want het is eenrichtingverkeer) dus als je maar de juiste afslag neemt, kom je er altijd. Ruud had onderweg al het museum gespot, dus wij daar naar toe.

DSCN2242 (Large)Eenmaal bij het museum aangekomen bleek dat de informatie uit onze reisgidsen niet klopte. Wij hadden welgeteld één uur om het museum en de opgraving te bezoeken. In het voorseizoen (geen seizoen dus) sluit het museum om drie in plaats van zes uur.  Aangezien het inmiddels twee uur geworden was, zijn wij als een haas het museum doorgerend. Snel alle belangrijke stukken bekeken (de wagenmenner) en daarna naar buiten voor de opgraving, waar ik mij toch wel het meeste van had voorgesteld.

DSC01018 (Large)Het is een heel bijzondere gedachte: dit is de plaats van het beroemde orakel. Niet zo lang geleden heb ik het verhaal van Herodotus over koning Minos en het orakel gelezen. De voorspellingen waren nogal verschillend interpreteerbaar. Dat was ook de fout die koning Minos maakte en hij heeft er letterlijk en figuurlijk, duur voor betaald. De idee dat hier enorme schatten verzameld waren,

DSC01006 (Large)maar vooral dat hier de Pythia haar voorspellingen deed, geeft deze plek iets heel aparts. Jammer genoeg hadden wij weinig tijd voor dit soort overpeinzingen.

Na een bliksembezoek aan het heiligdom van Apollo en een wandeling over de opgraving waar wij de diverse geschenkhuisjes bekeken, dat van de stad Athene is gerenoveerd en aan de hand van dit huisje krijg je een aardig idee hoe de schathuisjes er vroeger uit zagen.

DSCN2255 (Large)Helaas is er niet veel over van het tempelcomplex, maar het ligt prachtig tegen de berg in een schitterende omgeving.

DSCN2272 (Large)Tot onze troost vertelde een van de suppoosten dat wij nog genoeg tijd hadden om naar het Gymnasium te gaan en om de tempel van Athene te bezoeken die iets verder langs de weg liggen. Die zijn open tot zes uur! Dus zo gezegd, zo gedaan.

DSC01021 (Large)Om drie uur moesten wij van de opgraving af en zijn wij naar de tempel van Athene Pronoia gelopen bij de marmergroeve. Hier staat een heel opvallend gebouwtje. Beter gezegd, de resten van een gebouwtje: de tholos.  Daarna hebben wij een bezoek gebracht aan het stadion en het Gymnasium.

DSCN2332 (Large)Om een uur of vier, half vijf zijn wij via de opgraving teruggelopen naar het busstation, waar wij in de pizzeria aan de overkant, met een duizelingwekkend uitzicht op de bergen en het ravijn onder het dorp, iets hebben gegeten en gedronken om daarna weer op de bus te stappen naar Athene.

Al met al zijn we vijf uur onderweg geweest voor een bezoek aan Delphi van niet meer dan 3 uur. Maar het was de moeite waard, al heb ik een volgende keer graag meer tijd voor de opgraving en het museum.

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

Huiswijn