Archief van maart 2010

Kabul (Medium)Dit bericht stond in de laatste “grote” Volkskrant. Een prachtig voorbeeld van falsificatie van de werkelijkheid. Volgens het bericht fiets deze man trots door de straten van Kabul op een Nederlandse fiets, die gestolen is door de overheid en weggeschonken aan een Afghaanse koopman, die ze op zijn beurt opknapt en verkoopt aan Afghanen. Een collega wees mij op de ongerijmdheden in de bericht. Deze man fietst op een (dure) bakfiets met een lekke achterband! Dat zal geweldig fietsen op het asfalt van Kabul. Fietsje Aap?

Moesten de herten vorige week nog bijgevoerd worden, deze week waait de wind alweer uit een heel andere hoek. In de Volkskrant van 29 maart 2010 staat een artikel onder de dreigende kop:

Damhertenplaag in Zandvoort

In een reportage van Menno van Dongen worden een aantal bewoners van Zandvoort ten tonele gevoerd die lijden onder de vreselijke overlast van Damherten.
“Ze wegen tachtig kilo en ze hebben grote geweien. Ze staan vlakbij, soms met zijn twaalven. Ze eten alles kaal wat eetbaar is. En ze laten zich niet wegjagen.” En wat nog erger is, deze vreselijke ondieren laten zich kennelijk ook niet verjagen. Met gemene bekken bedreigen ze de argeloze bewoner. Want zo schrijft hij:

“Ik ben de wanhoop nabij’, zegt Netty Levelt. ‘Toen ik donderdag mijn tuin aan het opknappen was, stonden er ineens twaalf grote damherten om me heen. Ze stonden vlakbij en het lukte me niet om ze weg te jagen. Toen werd ik zo kwaad dat ik ging schreeuwen. Dat hielp. Maar een half uur later stonden ze weer mijn bloemen op te vreten.”

“Hongerige herten uit de Waterleidingduinen zorgen al langer voor overlast in Zandvoort, Bloemendaal en Aerdenhout. Ze eten tuinen kaal en veroorzaken verkeersongelukken. Maar zo erg als nu is het nog nooit geweest, klagen buurtbewoners. “Er is dan ook een actieve lobby om deze dieren te laten afschieten. In het kader van die lobby verschijnen er dan ook op gezette tijden artikelen als het bovengenoemde. Teneur: herhaaldelijk gebeuren er (bijna) ongelukken, en de schade door damhertenvraat is groot en zou in de tonnen euro’s lopen. Afschieten dus!

“Kijk, onze tuin is verpest. Dit zielige hoopje takken was een grote gele bremstruik. Van bijna al mijn bomen is de bast opgegeten. Zie je die takken slap naast deze Japanse kers hangen? Die breken ze met hun gewei, zodat ze de topjes kunnen opeten. Sinds kort eten de herten zelfs bloembollen, die ze met hun hoorns uit de grond woelen. Daar, tussen de hertenpoep, staat mijn laatste hyacint. ”

De Waterleidingduinen zijn eigendom van de gemeente Amsterdam. Wethouder Maarten van Poelgeest erkent dat er steeds meer herten rondlopen, bij gebrek aan natuurlijke vijanden, en dat de overlast toeneemt. Maar volgens hem zijn de ontwikkelingen niet zo dramatisch dat radicale maatregelen noodzakelijk zijn‘ We zijn al een tijd bezig om hogere hekken rond de duinen te plaatsen. Als die overal staan, zal de overlast afnemen’, stelt de wethouder.””Maar hekken zijn niet effectief, beweert bewoner Jos Limpens (78). ‘Ik heb herten eroverheen zien springen. Dat doen ze heel sierlijk, terwijl zo’n hek toch twee meter en twintig centimeter hoog is. Op sommige plekken gaat dat zelfs heel gemakkelijk.”

Doodschieten
Levelt, ziet maar één oplossing: herten doodschieten. “Ze zijn kunstmatig ingevoerd, dus moeten we het kunstmatig oplossen. Maar zoals het nu gaat is het zielig en gevaarlijk. We zijn bang voor ongelukken en voor de ziekte van Lyme.”

De ziekte van Lyme, wordt overgebracht door besmette teken, niet door herten. Zonder tegen woord wordt dit soort onzin gedrukt.

Lust u nog peultjes? Overigens heeft de jachtlobby een kleine overwinning geboekt. Er is inmiddels toestemming bij de Rechtbank verkregen om 120 herten die buiten het hek van de Waterleidingduinen wonen, af te schieten.

DSC00813 (Large)Vandaag stond in de krant onder de kop “Eindelijk eten voor hongerende beesten Oostvaarderplassen” het heugelijke bericht dat eindelijk de paarden, runderen en herten bij de Oostvaardersplassen bijgevoederd worden. Er zouden al 700 dieren gestorven zijn als gevolg van “ondervoeding”.

Dat getal klopt niet, maar daar wil ik het niet over hebben. Het bericht verbaast mij hogelijk. Nog niet zo lang geleden schreeuwden de kranten moord en brand over de enorme toename van de veestapel in de bossen. Herten en zwijnen zouden als een soort overvalcommando’s zich storten op de tuinen van particulieren, een onmiddellijk ingrijpen – door jagers – was vereist.  Ook werd er niet zo lang geleden druk geijverd om de herten populatie in de waterleidingduinen te laten afschieten, het waren er immers veel te veel, overbevolking dreigde.

En dan nu dit bericht. (Kennelijk ziet het Parool inmiddels zelf ook in dat het bericht niet klopt, want de webversie van dit artikel verschilt nogal van de krantenversie). Plotseling is het vreselijk als een rund of hert sterft. Krokodillentranen!! De mensen die nu zo begaan zijn met het lot van deze dieren heb ik nog nooit gehoord als het jachtseizoen weer aanbreekt.

Hoewel de wens om bij te voeren begrijpelijk is, worden de dieren er niet mee geholpen. Integendeel: het bijvoeren creëert onrust in de kudde en dieren die eraan gewend raken, worden minder zelfredzaam. Het belangrijkste probleem van bijvoeren is dat het voedsel niet bij de zwakke dieren terechtkomt. Wilde grazers leven in kuddes met een sterke hiërarchie en de sterke dieren zullen het voedsel opeisen ten koste van de zwakkeren. Door de grote verstoring verspillen de dieren wel extra energie, waardoor de zwakste dieren nog kwetsbaarder worden. Het aanbieden van voer op meerdere plekken in het terrein, zoals wel eens gesuggereerd wordt, is geen oplossing voor dit probleem. De dieren leven zeer verspreid over het gebied en als ze aan het voer gewend raken, worden ze minder actief.

Daarnaast wordt door het bijvoeren het natuurlijke mechanisme tussen vet en vruchtbaarheid verstoord, dat essentieel is voor de populatieomvang. Door het bijvoeren komen er meer jongen dan het gebied aankan, waardoor het probleem nog groter wordt. De dieren die nu zogenaamd geholpen worden, vallen dan volgend jaar ten prooi aan de jagerslobby die onder het mom van ‘populatiebeheer’ voor de lol talloze dieren wil doodschieten.

Krokodillentranen, bah!

DSC01211 (Large)Ik heb het vaker gezegd. Ik ben gek op mijn boottochtje over het IJ naar mijn werk in Amsterdam Noord. Vanmorgen was het stralend weer, een heerlijk zonnetje en veel boten op het water.

Zaaigoed 003 (Large)Vandaag een druk dagje gehad. Aubretia’s, Tomaten, Aubergines, Pompoenen, tuinkruiden (Tijm, Basilicum, Bieslook, Koriander, Peterselie), Rode- en Jalapeno pepers gezaaid. Onze geveltuinen weer op orde gebracht en zomerbolletjes geplant zodat onze gevel van de zomer een zonnige aanblik biedt, de tuin geharkt en klavertjes vier tussen de winter akonieten op het graf van Kyra geplant. Tenslotte ben ik naar een presentatie van de HCC over Photoshop Elements geweest.

Soms droom ik van een potage. Een tuin waaruit je kan eten, maar die ook leuk is om te zien. Het plan is dan ook een stuk van de tuin te reserveren voor groenten. Afgelopen weekeinde heb ik bij Intratuin zaden gekocht en nu staan er kweek kasjes op de Mongoolse tafel .

Ik verheug me nu al op een oogst van dieppaarse Aubergines, die hopelijk net zo lekker zijn als die in Italië. Hopelijk is het dit weekeinde mooi weer zodat ik verder kan met de tuin. Er is nog veel te doen voor de kleine plantjes straks de grond in kunnen.

Mijn Foto's

Huiswijn