13-10-2009: De Catacomben van Cicilia en de Via Appia.
Vanmorgen met een katterig gvoel opgestaan. Hoe ik ook pieker, ik kan maar niet bedenken hoe ik mijn camera kwijt geraakt ben. Maar het leven gaat door en voor vandaag staat in de eerste plaats de markt in de Via Cola di Rienzo op het programma. Daar zal ik boodschappen doen voor ons avondeten: Melanzane alla pameziane, Gnocchi alla Romana, Salade caprese en gebakken perzik met mascarpone en honing toe (ter plekke bedacht).Opgraving in toilet Onderweg naar de markt hebben wij het nog steeds over de mysterieuze verdwijning, tot Ruud opmerkt: is het jou ook opgevallen dat de WC verstopt is? Wij kijken elkaar aan en weten waar de camera is gebleven. Hij hing aan mijn riem en is kennelijk in het toilet gevallen. Prompt moeten wij lachen, maar hoe krijgen we hem eruit? Meteen na terugkomst bindt Ruud een plastic zak om zijn arm, pakt een oude krant en begint te graven in het toilet. Helaas zonder resultaat. San Sebastian PoortAangezien er meer op het programma staat gaan we toch naar de Catacomben en de Via Appia. De Via Appia is geen rustige straat, het verkeer dendert er alsof het een snelweg is, inplaats van een eeuwenoude landweg. Via Appia, Zuil van AurelianusVoorbij de Poort van San Sebastian begint de Via Appia en een eind verder zijn de Catacomben. 20 kilometer begraafplaats onder de grond. 500.000 mensen, overwegend Christenen, vonden daar hun laatste rustplaats, waarvan 40% kinderen.
De Catacomben zijn uitgehakt in zacht Vulkanisch gesteente. Gang na gang, graf na graf, 4 etages diep van lange gangen met grafholten. Wij bezoeken de catacombe waar Sint Cecilia gevonden is (ze ligt nu in een praalgraf met een prachtig marmeren beeld boven zich in haar eigen kerk) en de hal met vier vroeg Christelijke pausen. Een paus was maar 32 dagen paus, daarna werd hij gedood door de Romeinen.
Helaas is er nog weinig over van de oorspronkelijke graven. Leeggeroofd door de Visgoten op zoek naar grafgiften en  de omwonenden die marmer nodig hadden, is er nog weinig over van de Catacomben van weleer. Vijftien jaar geleden zijn ook de botten verwijderd en opgeslagen in aparte kamers. Deze Catacomben lijken in niets op de catacomben ik als kind in Valkenburg gezien heb en die zo’n grote indruk op mij gemaakt hebben. Toch was het een interssant bezoek.GidsNa de rondwandeling door de catacomben kwamen we deze mevrouw tegen. Zeker een half uur liep ze te dwalen met een bordje met het cijfer 9 er op. Een (beginnende?) gids die haar ploeg kwijtgeraakt was. Het leidde tot veel hilariteit onder de toeschouwers.Landschap bij catacomben
Na een lange wandeling en een bezoek aan een supermarkt en weer terug in ons appartement gaat Ruud verder aan de arbeid: onze eigen opgraving in het toilet van de Trianon Borgo Pio. Helaas weer zonder resultaat. Morgen schakel ik de huisbewaarster in. Hopelijk lukt het hen. De camera is verloren, maar hopelijk kunnen de foto’s van het kaartje gered worden.
Een moment geleden komt Ruud terug van ons “rampgebied”, de verstopping is verholpen en de camera verloren. Met recht stomme pech. Mijn volgende camera wordt een iets groter formaat. Zo’n camera moet om mijn hals hangen en zal dus niet zo snel in het toilet vallen.
Ik zal vrede moeten hebben dat ik geen foto’s van de eerste dagen Rome heb en dat mijn eetdagboek onvolledig is. Maar om onze vaste regel bij tegenslag te citeren: het kan altijd veel erger! En daar laat ik het vandaag bij.

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

2017-05-19.jpg