Vaticaans Museum12-10-2009: Vaticaans Museum en Sint Pieter.
Vanmorgen vroeg uit de veren om vooraan de rij naar het Vaticaans Museum te komen. De rij viel inderdaad mee en als we die vergelijken met ons vorige bezoek, is het een verschil van dag en nacht. Toch zijn er nog altijd mensen die menen meteen vooraan te moeten gaan staan. Wachten op je beurt is duidelijk niet voor iedereen weggelegd.Vaticaans Museum
Na een ruim een uur wachten (wij stonden even voor acht uur in de rij) konden wij het museum in. Eenmaal in het museum gaat het vlot. Rijen met kassa’s zorgen voor een snelle doorstroming.
Mummie Vaticaans MuseumHet museum is mooi, maar toch niet geheel wat wij verwachtten. Uit alle verhalen (vier routes) hadden wij aangenomen dat het gebouw vol zou staan met schatten uit het oude Egypte en de Etrusken en nog veel meer. Er staan hele mooie stukken, maar wat er te zien viel, was minder dan verwacht. Het kan natuurlijk zijn dat dit het gevolg is van de renovatie die wordt uitgevoerd. Op veel plaatsen mag en kan je niet verder. Vaticaans MuseumDe meeste bezoekers rennen dan ook door naar de Sixtijnse Kapel, die het klapstuk van het museum vormt, wij hadden dus alle ruimte om dat wat getoond werd goed te bekijken. Vaticaans MuseumNa de Egyptische en Etruskische kunst, hebben wij de Romeinse afdeling bekeken om tenslotte even uit te rusten in het Cafetaria met een dubbele espresso en een cornetto. Dit keer een cornetto gevuld met honing, om daarna onze tocht te vervolgen.Katten
In het museum kan je eigenlijk maar een kant op: die naar de Sixtijnse Kapel. Na de Sixtijnse kapel is er geen terug meer, daar zorgen de suppoosten wel voor. Etruskische armbandHierdoor hebben wij helaas de museumwinkel niet kunnen bezoeken, die bevindt zich namelijk aan het begin van de tocht. Wij hadden verwacht terug te komen aan het begin, maar dat was een misrekening.
De objecten staan in zalen die versierd zijn met allerhande muurschilderingen en beeldhouwwerken. In deze zalen (de kamers van de vorige pausen) staan de vitrines met daarin de bezienswaardigheden. RafaelDe zalen met de stanza van Rafael trekken de meeste bezoekers. Een drietal kamers met wandschilderingen in opvallend levendige kleuren. Een spel van licht en donker en schaduwen.
De Sixtijnse kapel was anders dan verwacht. Het is een langwerpige ruimte, met banken langs de wanden waar de kardinalen zitten als een nieuwe paus gekozen wordt en enorme muurschilderingen. Het is een overdonderende ruimte. Niet alleen door de massa mensen, maar ook omdat het hele plafond en muren beschilderd zijn. Je weet niet waar je moet kijken.

PietaNa het museum hebben wij en bezoek gebracht aan de Sint Pieter. Een enorme kerk. Het is allemaal erg groot, veel beeldhouwwerken van gestorven pausen en natuurlijk de Piëta van Michelangelo. Eerlijk gezegd vind ik een aantal van de kerken die wij eerder bezocht hebben mooier. Dit is weer heel erg groot en pompeus, een vertoning van macht.

PausenIn de Sint Pieter zagen wij deze plaquette met daarop de namen van alle (overleden) pausen. Zo te zien komt over 100 jaar een einde aan het pausdom. Dan is er geen plaats meer op de plaquette (tenzij ze jonge pausen gaan benoemen). Terug in ons appartement inmiddels regent het. Straks gaan we boodschappen doen.

Vanavond zou ik koken maar het is er niet van gekomen. Geen goede supermarkt kunnen vinden. Wel nieuwe Balsamico gekocht en lekkere koekjes. Na onze Vaticaanse avonturen waren we te laat voor de markt aan de  Via Cola di Rienzo, dus zijn we naar het restaurant gegaan van gisteren. Een klein en goedkoop restaurantje waar ze lekker koken. Wij zitten daar net als ik grijp naar mijn riem voor mijn fototoestel, o schrik, het is er niet. Zou ik het vergeten zijn? Ruud biedt aan om even terug te gaan naar ons appartement om te kijken of ik daar wellicht mijn fototoestel heb laten liggen. Maar je raadt het al. Nee dus. Ik ben mijn fototoestel kwijt. Over het gemis van dat toestel kom ik wel heen, ik wilde toch net een nieuwe kopen, maar mijn foto’s! De foto’s van het eten, de kerken, de heiligen in hun glazen kisten, al die zaken waar Ruud niet naar kijkt. De nonnen die giechelend hun ijsje aten, de mensenmassa op het Sint Pieterplein, het vliegtuig bij ons vertrek. Weg. Wraak op een ongelovige. Ik baal. Ik heb geen toetje genomen. Dat smaakte nu niet.

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

Huiswijn