FelixWij hebben een nieuw gezinslid: Felix. Gisteren zijn wij naar het Dierenasiel gegaan om een klein katje uit te zoeken. Onze Jerry mist zijn speelkameraad en pleegvader Tom nog steeds. Hij gilt de buurt bij elkaar en van verveling begint hij onze twee andere katten (oudere dames) te pesten. Hier moest dus iets gebeuren. Het liefst zwart en bij voorkeur een katertje.
In het asiel vergeet je makkelijk zo’n voornemen. In de eerste cattery waar wij kwamen, zat een volwassen kater, precies onze oude Tom. Het werd mij even te veel, wat had ik die kat graag meegenomen! Maar dat is te riskant, zowel voor de kat zelf, als voor onze twee poezen. Zij zijn niet bepaald “allemansvriendjes” en de kans dat zij een volwassen kater accepteren is erg klein. Dus snel weg, op naar de volgende cattery. En daar liep hij: Fudji. Een zwart katertje van drie maanden oud, met twee witte achtervoetjes, een klein wit plekje op zijn kinnetje en een witte vlek op zijn borst. Dit wordt hem, zeiden wij unaniem. Wild en ongemanierd maar wel lief en nieuwsgierig volgens de verzorgster. Ongemanierd: doet er niet toe. Wij hebben nog drie katten en die voeden hem wel op,
plus een tuin waar hij onder begeleiding mag spelen. Hij kan zijn energie bij ons ruimschoots kwijt. Na het afwikkelen van alle formaliteiten: tonen paspoort, ondertekenen van alle formulieren en betalen, konden wij Fudji (nu Felix) meenemen.
Die naam was nog wel onderwerp van discussie. Mijn lief hield het op Tom, dat past zo goed bij Jerry, maar ik zag daar erg tegenop. Ons bezoek aan het asiel had mij duidelijk gemaakt dat Tom wel dood, maar nog lang niet vergeten is. Het is dan net alsof deze kat dat gemis moet goed maken, en dat kan niet. Daarbij is het een ander beestje, met een ander karakter en gelukkig een iets ander uiterlijk. Dus, met wat steun van onze dochters, is het Felix geworden. Ook een tekenfilmfiguur en ook zeer gepast voor een zwart met wit katertje.

Inmiddels is hij al aardig ingeburgerd. Gisteren wist hij meteen de etensbakjes te vinden en stortte hij zich op het kattenbrood. Ook de avondmaaltijd was in no time verdwenen. Als een soort stofzuiger verwijderd hij de resten uit de bakjes. Verhongeren zal hij niet, het is een echte schrokop. Vandaag speelden Jerry en Felix voor het eerst met elkaar. Gisteren was het vooral achter elkaar aanlopen, om een hoekje kijken wat de ander doet en dan weg rennen. Vandaag rennen ze achter elkaar aan en staan ze af en toe neus aan neus. Als Felix het te bont maakt wordt hem duidelijk gemaakt dat er regels zijn, een korte pets maakt dat goed duidelijk. En nu nog leren dat de computertafel geen speelruimte is, al is alles dat daar ligt vreselijk interessant. Dat cactussen naalden hebben en geen speelgoed zijn, dat je planten met rust laat en een stofzuiger geen kwaad kan. De plantenspuit als opvoedkundig instrument is weer paraat. Ons kwartet is weer compleet en Jerry komt hopelijk weer in zijn oude doen en Fudji/Felix heeft een huis. Wij hebben er alle vertrouwen in.

1 Reactie naar “Gezinsuitbreiding”

  • Wij Zwanen:

    Wat een schatje die Felix van jullie. Gaat het goed met de anderen? Maartje is al 4 en weet nog steeds niet dat een stofzuiger geen kwaad kan, of misschien toch en kan ze niet tegen de herrie? Als de stofzuiger komt is Maartje weg.

Mijn Foto's

Huiswijn