Archief van mei 2009

Kribbe?In dit deze zilveren schaal wordt de kribbe waarin Jezus geboren is bewaard. Deze relikwieën zijn prachtig verpakt in goud, of zoals hier in zilver.Wij hebben ook nog in een kerk een stuk van het kruis bewonderd. Ik ben vergeten waar en ik heb het ook niet gefotografeerd.
BoeienDe boeien waarmee St. Pieter vastgezeten heeft in de gevangenis voor hij ter dood gebracht werd. Ook ben ik vergeten de trap te fotograferen waar Jezus over gelopen zou hebben nadat hij was “verhoord” door de Romeinen. Die ligt nu voor een kerk in Rome, aangekocht door de moeder van de beroemde keizer Constantijn (die ook dat fragment van het kruis van Jezus gekocht heeft).Gouden armDe man met de gouden arm: in dit geval gaat het om de arm van Sint Andreas. Hij zou met die arm 300.000 mensen gedoopt hebben.Maria icoonDit ikoon met een afbeelding van Maria met Jezus zou geschilderd zijn door de apostel Lucas. Er hangt er nog een in Malulla, een bergdorpje in Syrië waar ik geweest ben. Mallula is een bedevaartsoord geworden door zo’n ikoon. San BernardoEn tenslotte: geen relikwie, maar een beeld van San Bernardo. San Bernardo is immens populair: mensen leveren hun verzoekjes bij hem in in de hoop op zijn voorspraak. Ik zou wel eens willen weten wat hij met al die verzoekjes doet.

Onze laatst dag in Rome. De tijd is omgevlogen, er is zoveel te zien. Vandaag nog een aantal monumenten bezocht en een paar laatste kerken en het Piazza Navona. Via de Domus Aurea naar het Circo Massimo (Circus Maximus) de renbaan van Ben Hur, daar de Tiber (Tevere) overgestoken naar de Tempels van het Forum Boarium: de ronde tempel van Hercules en de tempel van Portunus. Forum RomanumTwee zeer goed bewaarde tempels. Nu eens geen ruïnes. De reden dat deze twee tempeltjes zo goed bewaard zijn gebleven is dat ze omgebouwd zijn tot twee kerkjes. DSC08440-MediumMomenteel worden beide tempeltjes gerstaureerd.Daarna (er vlak bij) de Bocca della Veritá in de hal van de Santa Maria in Cosmedin. De ronde schijf van een putdeksel met de afbeelding van een man met een open mond. Bocca del veritaHet verhaal gaat dat je hand wordt afgebeten als je een leugen verteld. Volgens een van mijn gidsen waren het niet de tanden van de man van het putdeksel, maar het zwaard van de man die er achter stond. Het was een soort antieke leugendetector. Nu verdringen de toeristen zich om hun hand in de mond te steken. Ik heb het maar niet geprobeerd. Je weet maar nooit 🙂 Na een kort bezoek aan de kerk, die tamelijk eenvoudig is, verder naar de San Fransisco Arripa. De kerk waar Sint Franciscus gelogeerd heeft en waar nog steeds de steen ligt waar zijn hoofd op gerust heeft. Helaas kwamen wij te laat. Het was inmiddels 13.00 uur geworden en de kerk gesloten. Dus door naar de Santa Maria in Trastavere. Dit was vermoedelijk de eerste kerk in Rome waar de maagd Maria centraal stond. GrafstenenIn het voorportaal van de kerk zijn grafstenen uit de catacomben ingemetseld. Waaronder eentje van een vrouw die 35 jaar en 11 dagen gehuwd was met haar man, zonder een dag ruzie, zoals de steen vermeld. Ook steentjes met een eenvoudiger boodschap of alleen een tekeningetje. Daarna terug langs de Tiber naar het Piazza Navona. Op het plein staan drie beroemde fonteinen. Het schijnt dat de maker, Bernini, ontevreden was over het resultaat. Gelukkig voor hem was zijn opdrachtgever Innocentius, wel blij met de fonteinen. Volgens overlevering zou hij verklaard hebben dat het resultaat jaren aan zijn leven had toegevoegd. Het plein is ook wereldberoemd door de vorm: die van een antieke renbaan. Het staat dan ook op de resten van het stadion van Domitianus. Aan het plein staan verschillende paleizen en een kerk. Een van de paleizen (voor een huis wel erg groot) was van Donna Olimpia. (Nu huist er de Braziliaanse Ambassade.) Zij was een beruchte geldwolf, die haar zwager Paus Innocentius X beroofde van alles dat maar een beetje waarde had. Volgens de overlevering zou zij twee kisten met geld onder het bed van haar stervende zwager verstopt hebben. Toen aan haar na de dood van Innocentius gevraagd werd of zij wilde betalen voor zijn begrafenis antwoordde zij doodgemoedereerd: “Ïk ben maar een arme weduwe”. Twee jaar later stierf zij aan de pest. Nu spookt zij in donkere nachten rond het Piazza Verona. Hierna nog even een ijsje bij de ijssalon op de hoek bij het Pantheon en nog een bezoekje aan de Trevi fontein. Morgen naar de Mozesfontein aan het Piazza San Bernardo, boodschappen en weer naar huis. Ik heb geen muntje in de Trevi fontein gegooid. Ook zonder dat weten wij dat we terug komen. Wij moeten de Vaticaanse musea nog bezoeken. Roma arriverderci!

MozesHet programma bestond vandaag uit de San Pietro in Vincoli, de beroemde kerk met het beeld van Mozes met hoorntjes van Michelangelo, daarna de Domus Aurea, de Trajaanse markt en het bijbehorende museum en ten slotte de San Carlo alle Quattro Fontane. Een vol programma. De San Pietro is in vergelijking tot wat wij nu gezien hebben, een bescheiden kerk. Opvallend is het beroemde beeld van Michelangelo. Mozes met de tafelen die ongelovig kijkt naar de massa die danst rond het gouden kalf. Mozes is afgebeeld als een zittende, gespierde man met de tafelen onder zijn rechter arm. Boven Mozes, als een bevallige dame, ligt paus Julius II. Leuk is dat Mozes zijn hoorntjes te danken heeft aan een vertaalfout: de vertaler van het Latijnse Vulgaat koos cornutus (gehoornd) als vertaling voor het Hebreeuwse qaran (dat zowel gehoornd als stralend betekend volgens mijn gidsje). Het gevolg is een Mozes met hoorntjes. Een prachtige vergissing!BoeienIn de kerk bevinden zich ook de boeien waarmee Sint Petrus vast gezeten zou hebben, vandaar de naam van de kerk. Onze verzameling relikwieën is hiermee geworden: de kribbe van Jezus, een stuk van het kruis waaraan hij gehangen heeft en de botten van Michael. En dan ben ik vast nog het een en ander vergeten. Hierna was de Domus Aurea aan de beurt. De resten van het gouden paleis van Nero. Domus AureaDit paleis besloeg een enorm gebied. Volgens ons gidsje 25 x het Colosseum! Onder de grond is nog genoeg van het paleis te zien. Helaas mag je de opgravingen niet in. Wellicht dat dit in de toekomst nog gebeurt. In elk geval gaf de wandeling – in de zon – een aardig beeld van het formaat van de Domus. (Een menswaardige woning volgens Nero.) Markt van TrajanusDaarna was de Trajaanse markt en het bijbehorende museum aan de beurt. Het is een leuk museum, dat in de herfst van 2007 geopend is. Het stond in geen van de reisgidsen die wij geraadpleegd hebben, maar het is zeer beslist de moeite waard. Het biedt namelijk toegang tot de markt van Trajanus en het Forum van Cesar en Trajanus. Als je het museum binnenkomt, wordt een film vertoond waarin uitgelegd wordt hoe het gebied er door de eeuwen uitgezien heeft. Vinex wijken zijn er niets bij. Zij aan zij en hutje bij mutje stonden de tempels en paleizen. Het Forum van Nerva heeft daardoor een langwerpige vorm, anders was er geen plaats. Het was zeer de moeite waard. Daarna waren wij bekaf. Wij voelen onze knieën en enkels en dus nemen we nu de tijd voor een terrasje. Espresso en DolceEen doppio met een heerlijk chocolade “piramide” gebakje. De eerste dagen kwam het daar niet van, teveel te zien en de dagen vliegen voorbij. Als ik terug ben van vakantie wordt het weer de sportschool. Ik kan zo niet blijven doorgaan anders groei ik dicht. Ten slotte waren wij te laat voor de San Carlo alle Quattro Fontane, maar morgen is er weer een dag. Vanavond naar een nieuw ontdekt restaurantje en daarna snel naar bed. Morgen is de laatste hele dag en die moet goed besteed worden!

EngelenburchtVandaag stond Vaticaanstad op het programma. Vanmorgen wakker geschrokken: 08.00 uur! Dat was later dan gepland. Snel ontbeten en het hotel uit. Na wat gesteggel over wat nu de snelste weg naar ons doel is, de pas er in en op weg naar de Sint Pieter. Eenmaal daar aangekomen keken wij onze ogen uit. Rijen en rijen van mensen die naar de Sint Pieter wilden. Aangekomen op het Sint Pieterplein, bleek dat er een gigantische rij stond om naar binnen te gaan. Het leek wel wat op die keer dat wij het mausoleum van Khomeiny bezochten. Ook hier bergen mensen, padvinders, delegaties en gezelschappen en veel, heel veel pelgrims en nieuwsgierigen. RijenWat doe je dan? Je kijkt elkaar aan en vraagt: hoe graag wilde jij hier naar binnen? Wat heb jij er voor over? En dan blijkt dat dit niet vier uur wachten in een immense rij is. En dus op naar de Vaticaanse Musea.Laat daar net zo’n lange rij staan. Ik voelde mij knap beroerd. Dat was niet de bedoeling. Wat nu? Na enig overleg besloten om dan maar naar de Engelenburcht te gaan. Sint PieterDie stond toch op het programma en dan later maar even nadenken wat dan wel een goed moment is om de Vaticaane musea te bezoeken. De Engelenburcht is het mausoleum van de Romeinse Keizer Hadrianus. Na zijn dood is het leeggestolen, in verval geraakt en later gerestaureerd door Paus Clemens IX. De burcht heeft zijn naam te danken aan een visioen van paus Gregorius. Rome werd geteisterd door de pest. Zijn voorganger Pelagius II was net gestorven toen hij besloot om een processie door de stad te houden om gods steun te vragen tegen de pest. Op weg naar de Sint Pieter zag hij de aartsengel Michaël in de lucht zweven met een zwaard in de hand. De engel daalde op de top van het mausoleum van Hadrianus en stak het zwaard in de schede. Dit werd gezien als een teken dat de pest ten einde was.Engel Later is bovenop de burcht een beeld van de aarstengel geplaatst. Het is een indrukwekkende burcht met een rond binnengebouw, dit is het eigenlijke mausoleum. Later is de burcht versterkt met muren en gevechtstorens door de pausen die hun leven niet meer zeker waren in het Vaticaan. Nu rest een monument met overblijfselen uit verschillende perioden. De sobere resten uit de tijd van Hadrianus en de versierde kamers en andere overblijfselen van de pausen die hier woonden. Na een espresso met een lekker hapje zijn wij naar de Gesú gegaan. De kerk die ter ere van Loyola, de oprichter van de Jezuietenorde, is gebouwd. DSCN0580-MediumHet is gek dat je in een kerk staat die niet alleen de eerste Jezuietenkerk is, maar ook dat dit een kerk is die de overwinning op de protestanten en andere ketters verbeeld. De man die hier geëerd wordt was de drijvende kracht achter de inquisitie en heeft vele doden in naam van het geloof op zijn naam staan. Daar is in de kerk niet veel meer van te merken, behalve in de beelden. Ronde cherubijntjes die boeken verscheuren en een plafondschildering die de overwinning van het ware geloof op de heidenen verbeeld, meer heb ik niet gevonden.Gouden ArmOok was er een gedenkteken voor Sint Andreas, die in zijn eentje 300.000 bekeringen op zijn naam heeft staan. En dus staat hier een gouden altaar met daarop een afbeelding van zijn arm waarmee hij al deze mensen gedoopt heeft. Of die arm daar ook daadwerkelijk bewaard wordt weet ik niet. Ik heb inmiddels wel genoeg relieken gezien om dat te willen aannemen.
En nog was de taart niet op. Terug naar de markt van Trajanus vlak bij het Forum van Trajanus, daar nog even rondgehangen en terug naar het hotel, even uitrusten en dan eten. Morgen meer.

Een MeiDe eerste mei wordt nog gevierd in Rome. Winkels en bedrijven zijn gesloten en duizenden Romeinen gaan er op uit om te genieten van de monumenten en musea. Het was vandaag dus nogal druk op straat. In een lange rij liepen wij naar ons doel voor vandaag. Het Parthenon. Maar eerst de baden van Trajanus, die liggen in een klein parkje, vlak bij ons hotel. Daarna naar nog twee kerken aan de rand van het Forum waar wij gisteren geen tijd meer voor hadden en toen op naar het Parthenon. ParthenonHier was het even dringen geblazen om binnen te komen. Maar eenmaal in het Parthenon viel het reusachtig mee. Rustig konden wij alles bekijken en een foto maken van de tombe van Rafael en natuurlijk de kerk zelf. Tombe van RafaelDaarna wilden wij naar de Campo di Fiori, maar ter ere van de eerste mei was er geen markt. Dus op naar de Trevifontein. Daar waren zoveel mensen dat wij eieren voor ons geld kozen en naar het Corso Museum gegaan zijn om de Hiroshige tentoonstelling te bekijken. Een mooie tentoonstelling met 200 houtsneden. Wij hopen dat de tentoonstelling ook nog naar Amsterdam komt, dan gaan we nog een keer. Al met al was de dag weer zo voorbij. Morgen staat het Vaticaan op het programma. Het lukt ons nooit om dat in een keer te bekijken. Wij hebben er twee dagen voor uitgetrokken. Daarna is het al weer bijna tijd om naar huis te gaan. Nu nog even genieten.

Mijn Foto's

Huiswijn