KievietsbloemVandaag was een lange dag in de bus. Tijdens onze tussenstops – de chauffeur had een vreemd geluid gehoord in zijn motor – heb ik mij beziggehouden met het fotograferen van de Iraanse flora. In de berm zag ik de mooiste bloemen. Sommige zijn mij bekend, andere, zoals bovenstaande ken ik niet en moet ik de naam nog van opzoeken. DSC00466 (Small)Bij een van de toilet stops wilde deze man heel graag op de foto.

Doel van de reis van de zetel van Salomo, een zoroastische vuurtempel, volgens overlevering zou hier Zoroaster geboren zijn. De tempel is aan haar naam gekomen als gevolg van een list. In de 7e eeuw waren de Perzische bewakers van het heiligdom bang voor een Arabische invasie. Zij wisten dat de arabieren moslims waren die ook christelijke profeten eerbiedigen. Zo verzonnen zij het verhaal dat koning Salomo hier ooit gewoond zou hebben om zo vernietiging van de tempel te voorkomen. De list werkte: het complex bleef gespaard en de naam Salomo’s zetel bleef. DSC06630 (Small)De zetel van Salomo is gelegen aan een kratermeer. Vroeger was dit een vulkaan en het vuur van de zoroasters werd brandende gehouden met het vulkanische gas dat zij via aardewerken pijpen naar hun tempel leidden. Het is een prachtig meer, maar er kan niets in leven. Het water is giftig. Er gaan allerhande verhalen over mensen die in het meer verdronken zijn en nooit meer teruggevonden. Zoroaster tempelEen verhaal dat gaat over het ontstaan van de vuur aanbidding van de zoroasters is dat een van de drie koningen die op bezoek ging bij het kindeke Jezus een zoroastrische magiër was (priester). Hij kreeg van Jezus een kistje, maar mocht niet in het kistje kijken voor hij thuis was. Natuurlijk hield deze priester dit niet vol en onderweg opende hij het kistje. In het kistje zat een steen. bah, denkt de priester, zulke stenen hebben wij thuis ook en hij gooide de steen in een put. Meteen daarna kwam er een regen van vuur uit de hemel. De priester die zich rot geschrokken was, ving wat van dit vuur en dit was het begin van het “eeuwig brandend vuur” van de zoroasters. DSC06615 (Small)Hierna reden we verder richting Zanjan, waar we een nacht blijven slapen. In Iran zie je weinig huisdieren. Of dat een gevolg van de Islam is, weet ik niet. Wel heb ik in onze hele vakantie maar een stuk of 4 honden gezien, meestal in gezelschap van een kudde schapen en een herder. De enkele kat heb ik alleen kunnen spotten in restaurants, waar ze vaak onzachtzinnig weggejaagd werden. Een keer, in het Moshir-al-mamalek Garden Hotel liep ik tegen een moeder kat aan met jongen. Hun schuilplaats werd verraden door een van de kittens die in een boom geklommen was en er niet meer uit durfde en hard schreeuwend om zijn moeder riep. HondHier bij Salomo’s zetel troffen we een van de zeldzame honden. Hij lag rustig in de zon. Na een lange rit kwamen we aan in Zanjan. Hotel ZanjanHet diner bestond uit minced kebab, rijst olijven en een geroosterde tomaat.

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

2017-05-19.jpg