Bruggen IsfahanGisteravond hebben we nog een van de beroemde bruggen van Esfahan bezocht. De Pol-e-Shahrestan, die gebouwd is in de 12e eeuw op de fundamenten van een nog veel oudere brug. Het is hier een drukte van belang met Iraniërs die hier de koelte opzoeken en een kopje thee drinken, of gewoon de toeristen en andere bezoekers bekijken. Want wij trekken wel veel bekijks! Altijd vriendelijk en belangstellend. Ik merk dat ik er een beetje moe van wordt, maar de mensen bedoelen het goed en willen gewoon weten waar wij vandaan komen en wat wij van hun land vinden. Iraanse studenten IsfahanZo kwamen wij deze meisjes tegen, studenten Duits aan de universiteit van Isfahan. Zij hadden de opdracht gekregen van hun docent om een gesprek aan te knopen met Duitse toeristen. Nadat wij uitgelegd hadden geen Duitsers te zijn, maar dat wij uit Nederland kwamen en ook Duits spraken, kwam aanvankelijk een hakkelig maar later een vlot gesprek tot stand. Wat vond ik van de plicht om een hoofddoek te dragen en de chador, het eten, het land en de mensen. Op de uitnodiging om thee te drinken konden we jammer genoeg niet ingaan, wij werden verwacht voor het diner in ons hotel. Volgende keer beter. Tot slot hebben zij een foto van ons, en wij een foto van hen gemaakt. Imam plein IsfahanVandaag voornamelijk rondgehangen in de buurt van het Imamplein met de Lotfolahmoskee, het Ali Quapu-paleis de Imammoskee en de bazaar. Maar eerst zijn we naar de Armeense wijk geweest en hebben daar de Vank Cathedraal en de Elisabethkerk bezocht.
ElisabethkerkShah Abbas de Grote had zich tot doel gesteld de grootste moskee en het mooiste plein van de wereld te bouwen. Hiervoor had hij de beste handwerkslieden nodig en wat doe je dan als machtige shah? Je deporteert een verzameling joodse handwerkslieden uit hun dorp Jolfa, maakt dat dorp met de grond gelijk en biedt ze nieuwe woonruimte aan in de omgeving van jouw bouwplaats. Dat noem je dan, “Nieuw Jolfa”. Zo sla je twee vliegen in een klap: je weet zeker dat niemand anders jouw handwerkslieden inpikt en kunt gebruik maken van hun diensten. Eerlijkheid gebied te zeggen dat er wel iets tegenover stond: ze kregen godsdienstvrijheid, hoefden geen belasting te betalen en niemand in het land mocht een Jood beledigen. Deed je dat toch dan kon je zwaar gestraft worden. Hierdoor is de shah er met hulp van zijn bouwmeester in geslaagd een werkelijk prachtig plein te creëren, een van de grootste in de wereld (na het plein van de Hemelse vrede in China). DSC06134 (Small)Aan de lange zijden van het plein staan de Sheik Lotfolah moskee, en er tegenover het Ali Quapu paleis. Aan de korte zijden bevinden zich de Quysarieh poort en de Imam Moskee, een moskee zonder minaretten omdat deze voor het exclusieve gebruik van de sjah was. In de bouwwerken is gebruik gemaakt van allerlei revolutionaire tijdbesparende technieken. De sjah was al een oud man toen hij met de bouw van de moskee begon, (ik dacht in de zestig) en hij wilde perse dat de bouw voltooid zou zijn voor zijn dood. Hij heeft dus zijn bouwmeester vreselijk op de kop gezeten. Het heeft er zelfs een keer toe geleid dat de bouwmeester en de sjah zo’n onenigheid kregen dat de bouwmeester vluchtte (de sjah had al twee zoons vermoord en een de ogen uitgestoken en de bouwmeester wilde niet dat lot ondergaan.) Later is de sjah tot inkeer gekomen en heeft hij water in de wijn gedaan en zijn ze alsnog tot een vergelijk gekomen. Het resultaat hebben wij bezocht. CatharinakerkDe Catharinakerk en de Vank Cathedraal zijn producten van de Armeense joden die de sjah had laten “verhuizen”. De fresco’s in de kerken zijn een vreemde mengeling van invloeden: Europees, Mongools, en Perzisch. Op dit moment wonen nog ongeveer 7000 joden in Jolfa, dat nu een wijk van Esfahan is. LunchHierna lunch, in een theehuis in de bazaar. Ab Gosht met brood en dough. Heerlijke dough, gemaakt van yoghurt, water met zout en kruiden. Voor het eerst vers met een grote klont ijs. Ab Gosht is een soort van puree met bouillon. het wordt gemaakt door groenten, aardappels en kruiden samen langzaam met vlees te laten stoven. Na zo een dag te hebben staan pruttelen worden de groenten uit de bouillon gevist en geprakt. Deze puree wordt naast de bouillon apart geserveerd met plat brood, Lavash. VrijdagsgebedHierna hebben we een bezoek aan de vrijdagsmoskee gebracht. Zoals ook op de foto te zien is waren er alleen een paar oude mannen. Zij hebben ons het gebruik uitgelegd van het gebedssteentje. Sjiïten bidden met het voorhoofd op een zeshoekig of rond steentje. De steentjes zijn gemaakt van de aarde onder de Kaaba in Mekka. Luxe steentjes zijn versierd met de gecalligrafeerde naam van Al lah, de goedkope zijn onversierd. Thee met zoetigheidTussendoor hebben we nog thee gedronken ter ere van Henk die zijn verjaardag vierde. Hij trakteerde op thee met honinggebak. Omdat bijna niemand van ons gezelschap het gebak echt wist te waarderen hebben Ruud en ik ons opgeofferd, en een extra portie soldaat gemaakt. Heerlijk! Tenslotte hebben wij de bazaar verkend. Helaas niets van onze gading kunnen vinden. Een heel groot voordeel van Iran, niet alleen is het goedkoop (een taxirit kost 75ct!), maar de verkopers proberen je niets aan te smeren, alleen bij de winkels rondom het Imamplein vormen een uitzondering op deze regel, maar zelfs dan gaat het allemaal erg gemoedelijk toe. De winkels die hadden wat ik zou willen hebben, waren gesloten. Siësta. Wij zijn daarom maar weer richting hotel gegaan, waar ik nu dit verhaal tik met naast mij een kop thee. Vanavond na het eten een nieuwe kans. Abbasi HotelWij hebben gegeten in het Luxe Abbasi Hotel. Het beste hotel van Isfahan. Het hotel heeft een heerlijke binnenplaats waar je lekker buiten kunt zitten. Morgen naar Kashan via Natanz en Abyaneh. Kashan is een oasestadje met prachtige koopmanshuizen. Wij blijven een dag is Kashan, daarna naar Hamadan, Kermanshah, Bisotun en Zanjan. Daarna naar Teheran en weer terug naar huis. Maar dat duurt gelukkig nog even.

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

Huiswijn