DSC06075 (Small)Vandaag zijn we in Isfahan aangekomen. Een rit van maar liefst 500 KM. Weinig opwindend dus. Onderweg gestopt bij hetzelfde wegrestaurant als op de heenweg voor lunch. Dit keer hebben wij alleen sla, yoghurt en een flesje dough genomen. Van onze medereizigers begrepen wij dat dit een goede keus was. Het vlees is nog steeds even droog en de stoofpot was niet vers. DSC06086 (Small)Daarna verder in de bus met een tussenstop bij een verlaten dorp met een caravanserail. De caravanserail wordt gerenoveerd om later veranderd te worden in een hotel. Iran maakt werk van het toerisme. Schoon ToiletDaarna een een ruk door, alleen even afgestapt voor een plaspauze. De WC’s zijn schoon! Zelfs langs de weg. In het toilet nog les in Farsi gekregen van twee Iraanse dames. Todah Hafez, tot ziens. Niet dat zij Engels spraken of Nederlands, maar met gebaren kom je een heel eind. Thee met Iraans gezinThee gedronken langs de weg en een gesprek gehad met een Iraans gezin dat op weg was van Saoedi Arabië naar huis in Iran, voor een vakantie van 3 maanden. Zij – de vrouw – sprak perfect Engels. Haar man stond er trots bij te glimlachen. Dat is heel opvallend, in Iran spreken de vrouwen veel beter hun talen. Het schijnt ook zo te zijn dat er meer vrouwen op de universiteiten zitten dan mannen. De verhouding is ongeveer 70% vrouwen tegen 30% mannen! DSC00414 (Small)Nu dus aangekomen in zonnig Isfahan. Ons hotel staat tegenover de rivier en wij kijken uit op een fontein. Onze kamer is een suite, twee kamers plus badkamer en heeft drie bedden, een eenpersoons en een tweepersoons. Wel erg luxe. Internet is een dial-up verbinding via Irangate. Ik vermoed dat dit de reden is dat ik niet kan bloggen. Waarschijnlijk wordt Blogger geboycot. Nou ja, niets aan te doen. Door te mailen kan ik toch mijn dagboek bijhouden en later vul ik de mails wel aan met namen en plaatsen en foto’s.
Na een korte pauze gaan we om 18.00 uur een stadswandeling maken en de vele bruggen, waar Isfahan onder andere beroemd om is, bezichtigen. Daarna diner in het hotel en naar bed. Frans eten op zijn IraansDat doet mij er aan denken. Gisteren was het diner een memorabele gebeurtenis. Wij werden getracteerd op een Frans etentje. Ik had een “boeuf kordon blue”. het duurde even voor ik doorhad dat met boeuf kordon blue een cordon bleu bedoeld werd. Maar goed, de naam dekt de lading, want een cordon bleu is het niet. Het bleek een rolletje gaar vlees met een onbestemde vulling van, denk ik, feta en kruiden. Niet lekker! Het is de eerste keer dat ik mijn eten heb laten staan. De Perzische keuken is veel lekkerder! Nu vraag ik mij af – er waren ook Iraniers in het restaurant – zouden zij denken dat dit echt Frans eten is? Wat een misverstanden ontstaan dan!

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

Huiswijn