DSC05608 (Small)Je kan verrassende ontmoetingen hebben in Iran. Je wordt gewoon aangesproken op straat. De mannen door mannen, de vrouwen door vrouwen. Overal worden we begroet. Welkom in Iran. Los van de vragen waar je vandaan komt en wat je van Teheran, Kerman, deze tuin etc. vindt, gaan de vragen soms wat dieper. Wat denk je van ons politiek systeem, hoe is dat bij jullie? Ben je tevreden? Wat is volgens jou beter? Tamelijk overrompelende ervaringen. Een van de wrangste afsluitingen van zo’n gesprek had een reisgenoot. “Bombardeer ons niet”. Als het aan ons ligt, zal dat zeker niet gebeuren.
DSC05442 (Small)Het is opvallend, maar misschien niet vreemd, gezien hoe er in Nederland gedacht wordt over onze reisbestemming, de meeste van mijn medereizigers zijn niet echt pro-Amerika. “Niets tegen de inwoners van Amerika, maar als dit de as van het kwaad is, dan is Amerika het centrum”.
DSC00243 (Small)Een andere prettige eigenschap: je wordt niet aangehouden bij winkels. Je kan rustig de uitgestalde waren in de Bazaar bekijken en in rust – zonder lastiggevallen te worden – zien of er iets van je gading bij zit. Inmiddels ben ik een turkooizen hanger, twee dozen koekjes (een doos met vijg gevulde koekjes en een doos koekjes met pistachenoten) rijker. Ook heb ik twee zakken pistachenoten gekocht: gezouten en ongezouten.
DSC00213 (Small)Ik kan niet zeggen dat we veel geld uitgeven.Ondanks de inflatie, ik heb een foto gemaakt van ons bed dat vol ligt met briefjes van 20000, is Iran voor ons relatief goedkoop. Eten kost echt bijna niets. Maar voor de gewone Iraniër is het leven duur.
DSC05804 (Small)Zo hebben wij de eerste bedelaars gezien. Kinderen die kauwgom verkochten. Ik weet dan eigenlijk niet goed wat ik moet doen. Munten heb ik nog niet kunnen bemachtigen, die zijn niets meer waard. Wel heb ik nu een nieuwe hoofddoek. Een turkoois blauwe sjaal van katoen voor de gigantische prijs van 1.50!

Reageren gesloten.

Mijn Foto's

2017-05-19.jpg