DSC06660 (Small)Vandaag was me het dagje wel. Na een bezoek aan de grootste gemetselde koepel van Iran met de tombe van een of andere shah, wiens naam ik nu even kwijt ben, gingen we op weg naar Teheran. 35 KM voor Teheran wilden we lunchen en bezochten we een restaurant: “Mothers place”. Op zich tot zover niets aan de hand, maar toen we het restaurant wilden verlaten bleek dat de tas van onze reisbegeleider, Sven, was verdwenen. Hij informeerde nog of iemand zijn tas had meegenomen, maar niemand van ons gezelschap wist iets van zijn tas. Wij hadden met Sven aan tafel gezeten, maar er was ons niets vreemds opgevallen. We hadden gezellig gekletst over onze avonturen en niet gelet op het rumoer om ons heen. Na enige tijd werd duidelijk dat de tas waarschijnlijk gestolen is door een klant van het restaurant. Iedereen in rep en roer. De restaurant eigenaresse, de buurvrouw van ons hulpje Ali en kennis van de chauffeur Jadi, iedereen was van slag.

Na enige tijd wachten tot de politie arriveerde zijn we naar ons hotel in Teheran gegaan en is Sven met onze gids Mansour met de politie naar het bureau gegaan. Inmiddels bleken daar twee mannen te zijn die ook in het restaurant waren en via een tip van een van de kelners thuis opgepakt werden. Ze bleken daar ook de tas van Sven te hebben. Het zijn bekenden van de politie en na een stevig verhoor gaven zij toe de tas te hebben gestolen. Wel waren er een aantal zaken uit de tas verdwenen. Op de vraag van de politie wat er gebeurt was met de ontbrekende spullen (mobiel, sigaretten en nog wat geld) wilden zij aanvankelijk niets zeggen, tot een politieagent een paar ferme klappen uitdeelde (volgens Sven net zoals in de film, klets ene wang, klets andere wang). Met als gevolg: alles is terug! Tot en met het pakje cigaretten.

In Amsterdam had de politie waarschijnlijk niets gedaan. En als ze wel wat gedaan hadden, zou de dief weer snel op vrije voeten zijn. Hier in Iran, gaan dieven voor dit vergrijp 3 tot 5 jaar de cel in. Een zware straf voor een stomme streek. Morgen weer terug naar huis. Zal weer wennen zijn aan het gewone leven. Geen celebrity meer!

1 Reactie naar “Iran 11: spannend dagje in Teheran”

  • Anonymous:

    Hallo Madeleine,
    Welkom thuis!!!! Hoe voelt het om hoofddoekvrij te zijn, of kun je haar niet meer missen en onderga je een metamorfose?
    Ik ben heel nieuwsgierig naar je verdere verhalen en de foto’s. Ik zie je maandag, daar moet je zeker nog niet aan denken.
    Hartelijke groeten van Elisa.

Mijn Foto's

Huiswijn